Books & Publications

İçindekiler :

• Sağlıklı Bireylerde Vagal Nöromodülasyon Yaklaşımlarının Akut Etkileri

• Vagus Siniri Uyarımının Beyin Frekans Bantları Üzerindeki Etkisine İlişkin Bir İnceleme

• İki Taraflı Transkutanöz Kulak Vagus Sinir Stimülasyonunun Çalışma Belleği ve Nöropsikiyatrik Profil Üzerindeki Etkisi

• Vagus Sinirinin Ağız ve Bağırsak Mikrobiyomuyla Bağlantılı Olarak Nörodejeneratif ve Nöropsikiyatrik Durumlar Üzerindeki Etkisi

• İnsanlarda Vagus Sinirinin İnvaziv Olmayan Uyarımının Besinlere Karşı Davranışsal, Fizyolojik ve Sinirsel Tepkiler Üzerindeki Etkileri: Geleneksel Bir Derleme

• Diyet İçeriğinin Vagus Siniri Üzerindeki Etkileri

• İltihaplı Bağırsak Hastalığı Tedavisi için Kişiselleştirilmiş Kulak İçi Non-invaziv Vagus Sinir Stimülasyon Sistemi

• Vagus Siniri Stimülasyonu ve Gebelik

• Vagus Sinir Stimülasyonunda Hemşirelik Görevleri ve Sorumlulukları

• Okul Hemşirelerinin Epilepsi Yönetiminde Vagus Siniri Stimülasyonu: Bilmek Neden Gerekli?

• Romatoid Artritte Vagus Sinirinin Rolü

KİTABA BAĞLANTI

Özet : Vücudumuzdaki otonom sinir sistemi, iç ve dış ortamdaki değişikliklere uyum sağlar ve kalp, damarlar, bağırsaklar ve üreme organları gibi hayati yapıları kontrol eder. Esasen iki bileşenden oluşur: özellikle tehlike, tehdit veya panik durumunda "savaş ya da kaç" tepkisine neden olan sempatik sistem; ve kısaca "dinlenme ve sindirim" olarak adlandırılan içsel özellikleri vücudu sakinleştirmeye, büyüme ve gelişmeye izin vermeye ve stres seviyesini düşürmeye yardımcı olan parasempatik sinir sistemi.

Günlük yaşamımızdaki stres faktörleri arttıkça, otonom sinir sistemi disfonksiyonu depresyon, baş ağrısı, gastrointestinal bozukluklar, uyku problemleri, kalp problemleri ve benzeri birçok rahatsızlık ve hastalığa neden olabilir. Otonom sinir sistemini ve disfonksiyonlarını anlamak, bu sorunlar ve potansiyel çözümler konusunda farkındalığınızı artıracaktır.

Yazar : Ali Veysel Özden, MD, Ph.D.

KİTABA BAĞLANTI

Özet : Günümüzde epilepsi, depresyon ve migren gibi kronik ağrılar da dahil olmak üzere nöropsikiyatrik bozuklukların tedavisinde sıklıkla kullanılan vagus sinir stimülasyonu (VNS) ile ilgili olarak, periferik etkilerinden bahseden çalışmaların sayısı giderek artmaktadır. Kraniyal nöromodülasyon yöntemi olarak VNS'nin merkezi etkileri önceliklendirilebilir, ancak otonom sinir sistemi (ANS) aktivitesini değiştirerek birçok periferik organda da fizyolojik değişikliklere neden olabilir. VNS'nin periferik etkilerinin, hiperinflamasyonu azaltma, dolaşımı düzenleme, kas tonusunu belirleme ve endokrin ve ekzokrin salgılarını kontrol etme gibi birçok mekanizma yoluyla ortaya çıkabileceği ileri sürülebilir. Ayrıca, vagus sinirinin bağırsak-beyin eksenindeki rolü her zaman akılda tutulmalıdır. Bununla birlikte, vagus sinirinin geniş dağılımı ve merkezi sinir sistemi de dahil olmak üzere kapsamlı bağlantıları, periferik etkilerini anlamamızı zorlaştırmaktadır. VNS'nin vücut üzerinde (metabolizma, nöronal aktivite, bağışıklık durumu vb.) etkileri olduğu görülmektedir, ancak VNS'nin periferik hedefler üzerindeki etkilerini tam olarak anlamak ve göstermek için daha fazla randomize plasebo kontrollü çalışmaya ihtiyacımız var. Biyogeribildirim sistemleri, hem farklı stimülasyon parametrelerini test etmek hem de periferik etkileri daha iyi anlamak için yararlı olabilir.

KİTABA BAĞLANTI

Trigeminal nevralji, yüzün bir tarafında keskin ve ani ağrı ile karakterize kronik bir ağrı sendromudur ve hastaların yaşam kalitesini olumsuz etkiler. Tedavide ağrı kesiciler ve sinir blokajı gibi cerrahi işlemler tercih edilir, ancak yan etkileri ve tartışmalı etkinliği nedeniyle nöromodülasyon yöntemlerinin uygulanmasını gerektirir. Bu raporda, yaklaşık 20 yıldır trigeminal nevraljiye bağlı ağrı çeken 55 yaşında bir kadın hastayı tanımlıyoruz. Bu vaka, nöromodülasyon yöntemlerinden biri olan transkutanöz auriküler vagus sinir stimülasyonunun (taVNS) ağrı üzerindeki etkinliğini vurgulamaktadır. taVNS'nin ağrı semptomlarının baskılanmasında etkili bir nöromodülasyon yöntemi ve hastaların yaşam kalitesini iyileştirmede önemli bir yöntem olduğu vurgulanmaktadır.

YAYINA BAĞLANTI

AMAÇ: Miyofasiyal ağrı sendromuyla ilişkili temporomandibular bozukluklar, günlük yaşamda ağrıya ve sakatlığa neden olur. Bu çalışmanın amacı, miyofasiyal ağrı sendromuyla ilişkili temporomandibular bozukluğu olan kadınlarda kulak vagus siniri stimülasyonunun ağrı üzerindeki etkisini araştırmaktır.

YÖNTEMLER: Bu çalışmaya, 18 ila 35 yaşları arasında miyofasiyal ağrı sendromuyla ilişkili temporomandibular bozukluğu olan toplam 50 kadın katılmıştır. Vagus grubu (n=25) kulak vagus sinir stimülasyonu, manuel terapi ve egzersiz alırken, kontrol grubu (n=25) sadece manuel terapi ve egzersizi haftada iki kez 3 ay boyunca almıştır. Değerlendirme için basınç ağrı eşiği kullanılmıştır.

SONUÇLAR: Vagus grubunda, masseter, temporalis, sternokleidomastoid, digastrikus, trapezius ve levator scapula kaslarındaki basınç ağrı eşiği, tedavi sonrasında başlangıç ​​değerlerine göre istatistiksel olarak anlamlı derecede artmıştır (p<0.05). Kontrol grubunda ise masseter ve levator scapula kaslarındaki basınç ağrı eşiği artarken (p<0.05), temporalis, sternokleidomastoid, digastrikus ve trapezius kaslarındaki basınç ağrı eşiğinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Her iki grup karşılaştırıldığında, vagus grubunun masseter, trapezius ve levator scapula kaslarındaki basınç ağrı eşiğini artırmada kontrol grubundan daha etkili olduğu bulunmuştur (p<0.05).

SONUÇ: Kulak vagus siniri stimülasyonunun, miyofasiyal ağrı sendromuyla ilişkili temporomandibular bozukluğu olan hastalarda basınç ağrı eşiğini artırmada etkili olduğu bulunmuştur. Klinik çalışma kayıt numarası NCT05500716'dır.

YAYINA BAĞLANTI

ÖZET : tVNS çeşitli hafıza ve öğrenme mekanizmalarını geliştirir, ancak olasılıksal öğrenmenin tVNS tarafından geliştirilip geliştirilemeyeceğine dair kesin kanıtlar yoktur. Burada, sağlıklı bireylerden oluşan bir örneklemde ( n = 80, 64 kadın, ortalama 26,38 yaşında), sol ve sağ taraflı konka ve tragus stimülasyonu (sahte stimülasyonla karşılaştırıldığında) ile katılımcılar arası bir tasarımda parasal ödüller içeren olasılıksal öğrenme görevinin basitleştirilmiş bir versiyonunu test ettik. tVNS, olasılıksal öğrenme aşamasında genel doğruluğu önemli ölçüde artırır ( p = 4,09 x ^10⁻⁰⁴ ) ve tepki sürelerini azaltır ( p = 1,1006 x ^10⁻⁴⁹ ). Verilerin pekiştirme öğrenmesi modellemesi, tVNS grubunun daha riskli bir strateji kullandığını, uyaran kodlamasına ve motor süreçlere daha fazla zaman ayırdığını ve sahte gruba göre daha yüksek ödül duyarlılığı sergilediğini ortaya koymuştur. tVNS'nin plaseboya göre öğrenme avantajı devam etmektedir (doğruluk için p = 0,005). p = 9.2501 × 10 ⁻²⁷ (Yanıt süreleri için) geri bildirim ve ödülün çıkarıldığı, sürekli uyarımla birlikte ani bir sönme aşamasında gözlemlerimiz, tVNS'nin sağlıklı bireylerde pekiştirme öğrenmesini geliştirdiği önerisiyle uyumludur. Bu, tVNS'nin, örneğin yeni alışkanlıklar öğrenme durumunda olduğu gibi, hızlı öğrenmenin ve ödül yokluğunda öğrenme kalıcılığının bir avantaj olduğu bağlamlarda yararlı olabileceğini düşündürmektedir.

Giriş : Vagal modülasyon, transkutanöz kulak vagus siniri stimülasyonu yoluyla doğrudan sağlanırken, nefes egzersizleri arteriyel baroreseptörleri uyarır. Bu çalışmada, benzer etkilere sahip olan bu iki yöntemi karşılaştırmayı amaçladık.

Yöntemler : 18-35 yaş arası 88 sağlıklı katılımcı rastgele olarak nefes egzersizleri (BE Grubu) ve vagus stimülasyonu (VNS Grubu) olmak üzere iki gruba ayrıldı. BE grubunda torasik genişleme egzersizi uygulandı. VNS grubunda ise her iki kulağa 300 ms darbe genişliği, 10 Hz frekans ve 20 dakika süreyle bifazik elektriksel stimülasyon uygulandı. Akciğer fonksiyon testleri ilk ve son günlerde ölçüldü. Her iki grup için de 10 seansın her birinden önce ve sonra kalp atış hızı, sistolik ve diyastolik kan basıncı, RMSSD, PNN50, LF/HF, LF Güç ve HF Güç değerleri ölçüldü.

Sonuçlar : Her iki grupta da kalp atış hızı anlamlı derecede azaldı; BE grubunda VNS grubuna göre anlamlı bir üstünlük gözlendi. Her iki grupta da kan basıncı değerleri anlamlı derecede azaldı. VNS grubunda RMSSD, PNN50 ve HF değerleri anlamlı derecede artarken, BE grubunda LF ve LF/HF değerleri anlamlı derecede azaldı. Akciğer fonksiyon test sonuçlarında, her iki grupta da FEV1 değeri anlamlı derecede arttı. Her iki grupta da FVC değerinde anlamlı bir artış gözlendi, ancak BE grubu daha üstün performans gösterdi. İki grup arasında FEV1/FVC değerinde anlamlı bir üstünlük bulunmadı.

Sonuç : Sonuç olarak, kulak vagus sinirinin uyarılması, parasempatik sistem aktivitesini artırmada, sempatik aktiviteyi azaltmada ve solunum fonksiyonlarını kısmen artırmada nefes egzersizlerine göre daha üstün görünmektedir.

YAYINA BAĞLANTI

Arka Plan ve Amaçlar : Transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonu (taVNS), migren, depresyon, karın ağrısı, kabızlık, inme ve uyku bozuklukları gibi çeşitli durumların tedavisinde kanıtlanmış etkinliğe sahip umut vadeden bir nöromodülasyon terapisidir. Bununla birlikte, primer dismenoreli hastalarda (PD) taVNS'nin etkilerini değerlendiren randomize kontrollü bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışma, taVNS'nin PD'li hastalarda ağrı, fonksiyonel ve duygusal semptomlar ve fiziksel performans üzerindeki etkisini araştırmayı amaçlamaktadır.

Materyaller ve Yöntemler : Bu çalışmada, iki adet döngüsü boyunca, 34 Parkinson hastası rastgele (1:1) taVNS veya plasebo gruplarına atanmıştır. Tedavi protokolü, beklenen ikinci adet döneminden beş gün önce başlayarak, beş ardışık gün boyunca taVNS veya plasebo tedavisini içermiştir. Sayısal Derecelendirme Ölçeği (NRS), basınç ağrı eşiği (PPT), Adet Semptomları Anketi (MSQ), Dismenorenin Fonksiyonel ve Duygusal Ölçümü (FEMD), Hamilton Anksiyete Ölçeği (HAM-A) ve 6 Dakikalık Yürüme Testi (6MWT) ilk ve sonraki adet döngülerinde değerlendirilmiştir.

Sonuçlar : Gruplar arasındaki fark anlamlıydı ve NRS, PPT, MSQ, FEMD, HAM-A ve 6MWT'de (tümünde) taVNS grubu lehineydi. P < 0,05). Zaman, tedavi ve zaman × tedavi etkileşiminin, 6MWT hariç tüm tedavi parametreleri üzerinde anlamlı etkileri olduğu bulundu (tüm parametreler için, P < 0,05).

Sonuç : taVNS'nin ağrı ve adet semptomlarını hafifletirken fiziksel performansı da iyileştirdiği gösterildiğinden, Parkinson hastaları bu tedaviden fayda görebilirler.

YAYINA BAĞLANTI

Amaçlar : Bu çalışma, transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonunun (taVNS) sosyal biliş üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır.
Bu araştırmanın amacı, transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonunun (taVNS) sosyal biliş üzerindeki etkilerini incelemektir.
özellikle sosyal bilişsel yetenekleri geliştirme potansiyeline, sosyal beceriler arasındaki ilişkiyi güçlendirmeye ve
Zihin Kuramı (ToM) ve empati arasındaki bağlantıyı etkiler.
Yöntemler : Psikiyatrik rahatsızlığı olmayan ve 18-45 yaşları arasında bulunan yüz gönüllü (50 kadın, 50 erkek) çalışmaya dahil edildi.
Vagus sinir stimülasyonu için uygun olan katılımcılar çalışmaya dahil edildi. Katılımcıların önce dahil edildiği, gruplar arası bir tasarım kullanıldı.
Sosyal ilgi ölçeğini tamamladılar. Deney grubu taVNS uyarımı alırken, kontrol grubu sahte uyarı aldı.
Uyarım. 20 dakikalık bir uyarım süresinin ardından katılımcılar Gözlerden Zihin Okuma Testini (RMET) ve diğer testleri tamamladılar.
Bilişsel ve Duygusal Empati Anketi (QCAE).
Sonuçlar : ToM sonuçları taVNS ile iyileşme gösterdi. Bununla birlikte, gruplar arasında anlamlı bir fark gözlenmedi.
Empati puanları, çevresel duyarlılık alt boyutu hariç, diğer tüm boyutlarda benzerdi; çevresel duyarlılık alt boyutunda ise deney grubu kontrol grubundan daha düşük puan aldı.
Sonuç : Polivagal teoriye göre, parasempatik sinir sisteminin aktivasyonu güvenlik duygusunu artırır, böylece
Sosyal etkileşimi teşvik etmek. Vagal aktivite ile sosyal davranış arasında çift yönlü bir ilişki mevcuttur. Sonuçlar şunu göstermektedir ki
Artan vagal aktivasyon, katılımcıların zihin kuramını (ToM) geliştirdi. Bu güvenlik duygusu, bilişsel kaynakları serbest bırakarak, katılımcıların zihin kuramını güçlendirmesine olanak tanır.
Bireylerin öz koruma yerine başkalarının zihinsel durumlarını anlamaya odaklanmalarını sağlar. taVNS'nin zihin kuramını geliştirdiği görülmektedir.
Ancak, çevresel duyarlılık dışında, empati veya alt boyutları üzerinde önemli bir etkisi yoktur.

YAYINA BAĞLANTI

Giriş : Fibromiyalji Sendromu (FMS), yaygın ağrı, yorgunluk, duygusal bozukluklar ve otonomik disfonksiyon ile karakterize karmaşık bir hastalıktır. Transkutanöz Auriküler Vagus Sinir Stimülasyonu (taVNS), FMS ile ilgili semptomları modüle etmek için potansiyel bir invaziv olmayan yaklaşım olarak ortaya çıkmıştır.

Amaç : Fibromiyalji sendromlu bireylerde sol ve bilateral taVNS'nin ağrı, ruh hali, fonksiyonellik ve otonom sinir sistemi (ANS) aktivitesi üzerindeki etkilerini karşılaştırmak.

Yöntemler : Fibromiyalji sendromlu kırk kadın birey, sol ( n = 20) veya bilateral ( n = 20) taVNS grubuna atandı. Her iki grup da, hafta sonları ve adet dönemleri hariç, ardışık olmayan günlerde tragus ve konka bölgelerini hedefleyen 11 seans taVNS (her biri 30 dakika, 25 Hz, 300 µs) aldı. Görsel Analog Ölçek (VAS), Beck Depresyon Envanteri (BDI), Beck Anksiyete Envanteri (BAI) ve Fibromiyalji Etki Anketi (FIQ) değerlendirildi. Otonom sinir sistemi aktivitesi, kalp hızı değişkenliği (HRV) yoluyla değerlendirildi. 11 seans taVNS'den sonra 2 haftalık bir takip yapıldı.

Sonuçlar : 28. günde FIQ ve BAI dışında gruplar arasında anlamlı bir fark gözlenmedi ( p = .002–0.008). Her iki grup da VAS'ta grup içi anlamlı iyileşmeler gösterdi ( r = 0.87–0.94; p < .001), BDI ( r = 0.46–0.71; p < .001), FIQ ( r = 0.95–0.99; p < .001) ve BAI ( r = 0.69–0.94; (p < .001) puanları. HRV'nin alt parametreleri olan Parasempatik Sinir Sistemi (PNS) ( p = .365–0.776) ve Sempatik Sinir Sistemi (SNS) ( p = .598–0.880) indekslerinde, küçük etki büyüklükleriyle ( r < 0.15) gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı.

Sonuç : Her iki stimülasyon protokolü de fibromiyaljide ağrıyı etkili bir şekilde azalttı ve ruh halini ve işlevselliği iyileştirdi; bu da güvenli, invaziv olmayan ek bir tedavi seçeneği olduğunu göstermektedir.
YAYINA BAĞLANTI

Arka plan : Transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonu (TAVNS), otonomik yanıtları düzenleme yeteneği sayesinde terapötik potansiyel gösteren bir nöromodülasyon yöntemi olarak öne çıkmaktadır. Bununla birlikte, TAVNS'nin bruksizmle ilgili klinik parametrelerin yönetimindeki rolü yeterince araştırılmamıştır.

Amaç : Bu çalışma, klinik olarak bruksizmi olan hastalarda egzersiz terapisine eklenen TAVNS'nin bruksizmle ilgili klinik parametreler üzerindeki bütünsel etkilerini araştırmayı amaçlamıştır.

Yöntemler : Bu randomize, kontrollü, tek kör deneysel klinik çalışmaya, klinik olarak bruksizm tanısı konmuş 40 kişi dahil edildi ve bu kişiler rastgele iki gruba ayrıldı: TAVNS grubu ( n = 20) ve kontrol grubu ( n = 20). Her iki grup da 8 hafta boyunca Rocabado egzersiz programını uygularken, TAVNS grubu ek olarak TAVNS uygulamasını da gerçekleştirdi. Tedaviden önce ve sonra ağız sağlığıyla ilgili yaşam kalitesi, uyku kalitesi, algılanan stres düzeyi, ağrı şiddeti, ağrı eşiği, çiğneme kaslarının biyomekanik özellikleri, masseter kası aktivasyonu ve otonomik parametreler değerlendirildi.

Sonuçlar : TAVNS grubu, kontrol grubuna kıyasla ağız sağlığıyla ilgili yaşam kalitesi, stres seviyeleri, masseter kası fonksiyonel parametreleri (dinlenme aktivasyonu, tonus, sertlik) ve otonomik parametreler (nabız hızı, solunum hızı, sempatik aktivite, sempatovagal denge) açısından anlamlı derecede daha iyi sonuçlar göstermiştir ( p < 0,05).

Sonuç : Bu çalışma, egzersiz terapisine eklenen TAVNS'nin, bruksizmle ilişkili temel klinik parametrelerde, hem lokal semptomlarda (kas aktivasyonu ve biyomekanik özellikler) hem de sistemik parametrelerde (otonom parametreler, stres, ağız sağlığıyla ilgili yaşam kalitesi) önemli iyileşmeler sağladığını ortaya koymuştur. Bulgularımız, TAVNS'nin bruksizmle ilgili işlev bozukluklarının yönetimi için invaziv olmayan tamamlayıcı bir seçenek olarak klinik potansiyelini desteklese de, bu etkilerin daha büyük örneklemlerde ve uzun vadeli takip çalışmalarında doğrulanması gerekmektedir.
YAYINA BAĞLANTI

Amaç : Transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonu (taVNS) son zamanlarda etkili bir nöromodülasyon yöntemi olarak ortaya çıkmıştır. Kalp hızı değişkenliğine (HRV) dayalı ön değerlendirme, taVNS'den en çok fayda görecek kişileri tahmin edebilir. Bu çalışma, sağlıklı deneklerde parasempatik (PNS) ve sempatik sinir sistemi (SNS) indekslerinin temel aktivite aralığına göre taVNS'nin etkinliğini araştırmıştır.

Yöntemler : Çalışmaya 76 sağlıklı katılımcı dahil edildi. Kalp atış hızı değişkenliği (HRV), nabız hızı ve sistolik ve diyastolik kan basıncı (SBP ve DBP) başlangıçta ve taVNS uygulamasından sonra ölçüldü. İşlem 48-72 saat sonra tekrarlandı.

Sonuçlar : İlk müdahalede, 1. grupta PNS indeksi arttı ( p). <0.001) ve SNS indeksi 1. ve 3. gruplarda azaldı ( p (<0.001). İkinci müdahalede, PNS indeksi 1, 2 ve 4. gruplarda arttı ( p = 0,001, P = 0,018 ve P (sırasıyla = 0,003), SNS indeksi ise 1. ve 3. gruplarda azaldı (her ikisi de P (p = 0,001). Her iki müdahaleden sonra tüm gruplarda SBP ve DBP azaldı. İlk müdahaleden sonra, PNS indeksi 1. grupta 3. ve 4. gruplara göre daha yüksekti ( p). = 0,001 ve P <0.001, sırasıyla) ve SNS indeksi ve SBP, 1. grupta 3. gruba göre daha düşüktü (her ikisi de P (<0,05). İkinci müdahaleden sonra, 1. grupta PNS indeksi 3. gruba göre daha yüksek, SNS indeksi ise daha düşüktü ( p < 0,05). <0,05).

Sonuç : Parasempatik aktivitesi düşük veya sempatik aktivitesi yüksek olan bireyler taVNS'ye daha iyi yanıt verebilirler.
YAYINA BAĞLANTI

SOYUT

Otizm spektrum bozukluğu (OSB), sosyal yetersizlikler, stereotipik veya tekrarlayıcı davranışlar ve kaygı ile tanımlanan çok faktörlü bir nörogelişimsel durumdur. Bu çalışma, valproik asit (VPA) ile indüklenen bir OSB fare modelinde transauriküler vagal sinir stimülasyonunun (tVNS) terapötik potansiyelini değerlendirmektedir. Çalışma üç gruptan oluşmuştur: kontrol + sham (tuzlu su ile tedavi edilen yavrulara sham stimülasyonu uygulandı), otistik + sham (VPA ile tedavi edilen yavrulara sham stimülasyonu uygulandı) ve otistik + tVNS (VPA ile tedavi edilen yavrulara tVNS uygulandı). Embriyonik gün 12.5'te VPA'ya maruz bırakılan erkek C57BL/6 farelerde davranışsal ve nörobiyolojik değişiklikler değerlendirildi. tVNS, sosyallik, kaygı benzeri davranışlar, nörogenez belirteçleri ve apoptoz yolları üzerindeki etkilerini araştırmak için 3 hafta boyunca haftada iki kez uygulandı. Üç odalı test, aynalı oda testi, açık alan testi ve yükseltilmiş artı labirent dahil olmak üzere davranışsal testler, tVNS'nin VPA ile indüklenen farelerde sosyalleşme ve sosyal tercih indekslerini önemli ölçüde iyileştirdiğini, sosyal kaygıyı azalttığını ve genel kaygı benzeri davranışları düşürdüğünü ortaya koymuştur. Histolojik ve immünohistokimyasal analizler, VPA ile indüklenen farelerin hipokampus, amigdala ve prefrontal korteksinde nöron yoğunluğunda, beyin kaynaklı nörotrofik faktör (BDNF) ve çift kortin (DCX) ekspresyonunda azalma olduğunu göstermiştir. Ek olarak, kaspaz-3 immünoreaktivitesindeki artış, apoptozun arttığını göstermektedir. tVNS tedavisi, BDNF ve DCX seviyelerini geri kazandırarak nörogenezi ve sinaptik plastisiteyi desteklerken, etkilenen beyin bölgelerinde kaspaz-3 aracılı apoptozu önemli ölçüde azaltmıştır. Bu bulgular, tVNS'nin nörogenezi, nöronal plastisiteyi ve apoptozu modüle ederek ASD ile ilişkili nöral ve davranışsal eksikliklere karşı koyabileceğini düşündürmektedir. Bu çalışma, tVNS'nin otizm spektrum bozukluğu için potansiyel bir terapötik müdahale olduğunu ve hem davranışsal değişiklikleri hem de altta yatan nörobiyolojik mekanizmaları hedeflemedeki rolünü vurgulamaktadır.

YAYINA BAĞLANTI

Amaç : Bu çalışma, fibromiyalji hastalarında vagus sinir stimülasyonu (VNS), transkutanöz elektriksel sinir stimülasyonu (TENS) ve yedek stimülasyon cihazının (Backup) ağrı, sempatik ve parasempatik sinir sistemi fonksiyonları üzerindeki akut etkilerini karşılaştırmayı amaçlamıştır.
Yöntemler : Bursa'daki bir hastaneden 20-45 yaş arası otuz fibromiyalji hastası rastgele üç gruba ayrıldı: VNS, TENS ve Yedek stimülasyon cihazı. Her grup, beş seans boyunca haftada bir kez 30 dakikalık bir seans aldı. Ağrı, görsel analog ölçek (VAS) kullanılarak değerlendirildi ve sempatik ve parasempatik fonksiyonlar Elite kalp hızı değişkenliği cihazı ile ölçüldü. Parametreler arasında kalp hızı, ardışık farkların karekök ortalaması, toplam RR aralıklarına bölünmüş NN50 oranı, düşük frekans/yüksek frekans (LF/HF) gücü ve LF/HF oranı yer aldı.
Sonuçlar : Gruplar arasında otonomik parametrelerde müdahale sonrası anlamlı bir değişiklik bulunmadı (p>0,05). Bununla birlikte, tüm gruplarda VAS skorlarında anlamlı bir azalma görüldü (p<0,05), bu da etkili ağrı giderimini gösteriyor. Kalp hızı yalnızca Destek grubunda anlamlı derecede azaldı (p<0,05), bu da parasempatik baskınlığa doğru bir kaymayı düşündürüyor. Gruplar arası analiz, TENS ve VNS grupları ile VNS ve Destek grupları arasında VAS skorlarında anlamlı farklılıklar olduğunu ortaya koydu (p<0,05), bu da ağrı yanıtında değişkenliği gösteriyor.
Sonuç : TENS, VNS ve yedek stimülasyon cihazları fibromiyalji hastalarında ağrıyı etkili bir şekilde azaltmaktadır. Yedek stimülasyon grubunda kalp atış hızındaki azalma, otonomik düzenleme üzerinde potansiyel bir etkiye işaret etmekte olup, fibromiyalji semptomlarının yönetimi için faydalı bir yaklaşım sunabilir. Otonomik parametrelerde genel olarak anlamlı bir değişiklik görülmemesine rağmen, bu tedavilerin uzun vadeli etkilerini ve klinik önemini anlamak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.

YAYINA BAĞLANTI

Amaç/Gereksinim: Bu çalışmada, derin nefes egzersizinin ve transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonunun (taVNS) otonom sinir sistemi aktivasyonu ve belirli kas gruplarının özellikleri üzerindeki akut etkilerini incelemeyi ve bu iki yöntemi karşılaştırmayı amaçladık.

Yöntemler: 18 ila 45 yaş arası 60 sağlıklı yetişkin, tek seanslık taVNS ve derin nefes egzersizleri almak üzere rastgele iki gruba ayrıldı. Uygulamadan önce ve sonra nabız, kan basıncı, algılanan stres ölçeği, otonom aktivite ve kas özellikleri ölçümleri yapıldı.

Sonuçlar: Her iki grupta da tek seanslık uygulama sonucunda algılanan stres ölçeği, nabız ve kan basıncı değerlerinde anlamlı bir azalma tespit edildi ( p < 0,05). Ayrıca, her iki grupta da otonomik ölçüm değerlerinde parasempatik sinir sistemi lehine bir artış olduğu belirlendi ( p < 0,05). Kasın yapısal özelliklerinin ölçümlerinde, her iki grupta da incelenen kasların sertlik değerleri azaldı ( p < 0,05), gevşeme ile ilgili bulgular ise arttı ( p < 0,05), derin nefes alma (DB) grubundaki masseter kası hariç. Gruplar arasındaki karşılaştırmalı istatistiksel değerlendirme sonucunda, ardışık RR aralıklarındaki farkların karekök ortalaması (RMSSD), bitişik RR aralıklarındaki farkların yüzdesi > 50 ms (pNN50) ve stres indeksi parametrelerine göre parasempatik aktivitedeki artışın DB grubunda daha fazla olduğu bulundu ( p < 0,05). Myoton ^® PRO cihazıyla yapılan ölçümlerde , gevşeme değerindeki artış VNS grubundaki gastroknemius kasında daha yüksekti ( p < 0,05).

Sonuçlar: Her iki yöntemin de sağlıklı bireylerde tek bir seansta parasempatik aktiviteyi ve kas gevşemesini artırabildiği gözlemlenmiştir. Bununla birlikte, DB'nin parasempatik aktiviteyi artırmada biraz daha üstün olduğu, VNS'nin ise gevşemeyi artırmada biraz daha üstün olduğu görülmektedir.

YAYINA BAĞLANTI

Özet : Bu çalışmada, Cole parametreleri Ro, R∞ ve fc'yi elde etmek için, kulak içi transkutanöz elektriksel vagus uyarımına yanıt olarak bilek ve ayak bileği arasında tek taraflı vücut empedans spektroskopisi (BIS) gerçekleştirilmiştir. 5 dakikalık sırtüstü dinlenme süresinin ardından, sol kulak vagus siniri 3 dakika boyunca uyarılmış ve BIS her 10 saniyede bir uygulanmıştır. Çalışmaya yaşları 23,6+1,5 yıl, boyları ise şu şekilde olan 8 sağlıklı denek katılmıştır:
175+8,3 cm; ağırlık: 69,5+18,7 kg ve BMI: 22,6+5,5 kg/cm2. Cole çemberleri uyarım ile sağa doğru hareket etti (Ro ve R∞ arttı), merkezler ise yukarı doğru kaydı. Hücre içi ve hücre dışı dirençler ve kapasitans Cm, vagus uyarımının başlangıcında arttı; bu da fc'de %3,4+1,33'lük bir azalmaya neden oldu. Ri'deki değişiklikler esas olarak hücreler ve hücre dışı sıvı arasındaki su geçişini gösterir; fizyolojik değişiklikler.
Hücre zarında meydana geldi. Katılımcıların antropometrik faktörlerinden bağımsız fc, daha fazla normalleştirmeye gerek kalmadan vagus sinir stimülasyonunun bir göstergesi olarak kullanılabilir. Bu ön çalışma sınırlı sayıda katılımcıyla gerçekleştirildi; ancak istatistiksel olarak anlamlı sonuçlara ulaşmak için ölçümler daha büyük bir örneklem üzerinde yapılacaktır.

YAYINA BAĞLANTI

Amaç : Bu çalışma, transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonunun etkinliğini araştırmayı ve karşılaştırmayı amaçlamıştır.
(taVNS) ve transkutanöz kulak trigeminal sinir stimülasyonu (taTNS) sağlıklı bireylerde otonom sinir sisteminde
bireyler.
Materyaller ve Yöntemler : Çalışmaya 20 ile 50 yaşları arasında 18 sağlıklı katılımcı (41 kadın, 39 erkek) dahil edildi.
Akut veya kronik herhangi bir hastalığı olmayan katılımcılar, taVNS (n = 20), taTNS (n = 20), sham-taVNS (n = 20) ve sham-taTNS (n = 20) olmak üzere dört gruba rastgele ayrıldı. taVNS ve taTNS protokolleri şu şekilde tasarlandı: bilateral kulak uyarımının süresi 30 dakika, akım genliği 250 mikrosaniye, frekans 25 Hz ve eşik değerin üzerinde 0,13 ila 50 mA arasında akım şiddeti. Sham-taVNS ve taTNS grupları, elektrotlar çıkarıldıktan sonra akım şiddetinin 0 mA'da kalacak şekilde tasarlandı.
Cihaz yerleştirildi ve açıldı. Kalp atış hızı değişkenliği (HRV), nabız hızı ve sistolik (SBP) ve diyastolik kan basıncı (DBP) başlangıçta ve müdahalelerden sonra kaydedildi.
Sonuçlar : Kalp atış hızı taVNS ve taTNS gruplarında azaldı, sistolik kan basıncı ise yalnızca taVNS grubunda azaldı.
Başlangıç ​​değerleri (p < 0,05). Ardışık farkların karekök ortalaması (RMSSD), taVNS ve taTNS gruplarında anlamlı olarak arttı (p < 0,05). Post hoc analiz, taVNS'nin RMSSD'yi artırmada taTNS'den daha etkili olduğunu gösterdi (p < 0,05). DBP tüm gruplarda değişmedi (p < 0,05). Kontrol gruplarında hiçbir parametre değişikliği bulunmadı (p < 0,05).
Sonuçlar : Bu çalışma, taVNS'nin sistolik kan basıncını düşürmede ve RMSSD'yi artırmada taTNS ve plasebo stimülasyonundan daha etkili olduğunu göstermiştir. taVNS ve taTNS'ye ilişkin daha öngörücü bilgiler, gelecekte farklı stimülasyon alanlarından ve daha uzun vadeli çalışmalardan elde edilecek sonuçlardan gelecektir.

YAYINA BAĞLANTI

Özet : Transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonu (taVNS), otonom sinir sistemini (ANS) modüle etmek için umut vadeden invaziv olmayan bir yöntem olarak ortaya çıkmıştır. Bununla birlikte, akut stres sırasında kardiyak otonom düzenleme üzerindeki etkisi yeterince araştırılmamıştır. Bu çalışma, sağlıklı bireylerde psikolojik strese yanıt olarak kalp hızı değişkenliği (HRV) indeksleri üzerindeki taVNS etkilerini zaman ve frekans alanlarında araştırmaktadır. Altmış katılımcı rastgele üç gruba ayrıldı: kontrol, plasebo ve stimülasyon. Her biri üç aşamalı bir deneysel protokole tabi tutuldu: stres öncesi, stres indüksiyonu ve stres sonrası. Zaman alanı (RR aralığı, pNN50, SDNN, RMSSD), frekans alanı (HF, LF, LF/HF) EKG sinyallerinden hesaplandı ve tekrarlanan ölçümler karşılaştırmaları kullanılarak analiz edildi. Sonuçlar, stimülasyon grubunda RR aralıklarında (stres öncesi 753 ms, stres altında 648 ms ve stres sonrası 745 ms), pNN50'de (%11,1 → %4,3 → %8,7) daha keskin bir düşüş ve LF/HF'nin stres altında (0,6)'dan iyileşme döneminde (1,1)'e yükseldiğini, bunun da vagal aktivasyonun arttığını gösterdiğini ortaya koymuştur. Sahte tedavi grubunda sınırlı bir iyileşme görülürken, kontrol grubunda pNN50'de minimal bir iyileşme gözlemlenmiştir. Stimülasyon grubunda SDNN değerleri sürekli olarak artmıştır (48,7 ms → 56,8 ms → 63,9 ms), bu da daha geniş bir otonomik adaptasyona işaret etmektedir. Bu sonuçlar, taVNS'nin kardiyak vagal ton ve genel otonomik düzenleme üzerinde hedefli bir etkiye sahip olduğunu ve potansiyel olarak stres altında parasempatik katılımı desteklediğini göstermektedir.

YAYINA BAĞLANTI

Arka plan : Post-COVID sendromu (PCS), COVID-19 enfeksiyonundan sonra ortaya çıkan, üç aydan uzun süren ve otonom sinir sistemini (ANS) olumsuz etkileyen bir durumdur. Bu çalışmanın amacı, PCS'li bireylerde yorgunluk üzerindeki etkilerini araştırmak ve transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonu (taVNS) ile plasebo taVNS'nin etkinliğini karşılaştırmaktır.

Yöntemler : Bu çalışmaya PCS tanısı konmuş 42 hasta (20 erkek, 22 kadın) katıldı. Yorgunluğun şiddeti, yorgunluk şiddeti ölçeği (FSS) ile değerlendirildi. Katılımcılarda kalp hızı değişkenliği (HRV) başlangıçta ve taVNS uygulamasından sonra ölçüldü. Katılımcılar rastgele iki gruba ayrıldı (taVNS ve plasebo taVNS). taVNS, 20 gün boyunca her gün 30 dakika süreyle (10 Hz, 300 μs) uygulandı.

Sonuçlar : Gruplar, başlangıçta FSS ve HRV açısından benzerdi ( p). > 0,05). Müdahaleden sonra, taVNS'de FSS azaldı ( p = 0.018) ve sahte taVNS ( p = 0,036). RMSSD, taVNS'de arttı ( p = 0.010), sahte taVNS'de değişiklik yok ( p Tedavi başlangıcından tedavi sonrasına kadar stres indeksinde (p > 0,05) herhangi bir değişiklik gözlenmedi. Stres indeksi her iki grupta da değişiklik göstermedi ( p > 0,05). > 0,05). PNS indeksi taVNS'de arttı ( p = 0.007) ve sahte taVNS ( p = 0,049). SNS indeksi ve düşük frekans (LF) gücü taVNS'de azaldı ( p = 0,001, P (sırasıyla = 0,017), sahte taVNS'de ise herhangi bir değişiklik gözlenmedi ( p). > 0,05). Yüksek frekanslı (HF) güç, gruplar içinde herhangi bir değişiklik göstermedi ( p > 0,05). > 0,05). LF/HF, taVNS'de azaldı ( p = 0.002), sahte taVNS'de değişiklik yok ( p > 0,05). Ön ve son testler, taVNS'nin FSS'yi azaltmada sahte taVNS'den daha etkili olduğunu gösterdi ( p > 0,05). = 0,022) ve LF gücü ( p = 0,029), PNS indeksinin artmasında ( p = 0,016). Tedaviden sonra gruplar arasında HF gücünde bir fark vardı ( p = 0,042).

Sonuç : Hem taVNS hem de plasebo taVNS, yorgunluğun şiddetini azaltmada etkili olmuştur; plasebo taVNS, taVNS'ye göre daha üstün sonuçlar vermiştir. Gözlemlenen etki büyüklüğü beklenenden daha küçüktür. Bu durum, bu sonuçları doğrulamak için daha büyük örneklem boyutlu çalışmalara ihtiyaç duyulduğunu göstermektedir.

YAYINA BAĞLANTI

Özet : İnflamatuvar bağırsak hastalığı (IBD), Crohn hastalığı (CD) ve ülseratif koliti kapsar.

Ülseratif kolit (ÜK), küresel ölçekte önemli bir sağlık sorunudur ve tedavisi yetersizdir . Bu çalışmada, trinitrobenzen sülfonik asit ile indüklenen İK'li sıçanlarda transauriküler vagal sinir stimülasyonunun (tVNS) inflamasyon üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçladık. Toplam 36 yetişkin dişi Sprague-Dawley sıçanına TNBS veya asit (TNBS) verildi. Araç ve tVNS veya plasebo, 10 gün boyunca iki günde bir 30 dakika süreyle uygulandı. Postmortem makroskopik ve mikroskopik kolon morfolojisi histolojik boyama ile değerlendirildi.

Ek olarak, kolon ve beyindeki IL-1β, IL-6, IL-10 ve TNF-α sitokin düzeyleri

İmmünohistokimya ve western blotting analizi ile değerlendirildi. TNBS, epitel hasarına, inflamasyona, ülserasyona ve mukoza tabakasının kalınlaşmasına neden oldu. Kolon dokularında. tVNS uygulanması, hastalığın şiddetini önemli ölçüde azalttı. TNBS'nin neden olduğu doku hasarı ve inflamatuar yanıt. TNBS ayrıca beyin dokusundaki proinflamatuar ve antiinflamatuar dengeyi de değiştirir. TVNS uygulaması, proinflamatuar sitokinlerin, özellikle IL-1β'nın protein seviyelerini önemli ölçüde baskıladı. IL-6 ve TNF-α'yı azaltırken, anti-enflamatuar sitokin IL-10 seviyesini de artırır. Kolon ve beyin dokusu. TNBS aracılı kolon iltihabı ve doku hasarının beyindeki nöroinflamatuar yanıtlarla ilişkili olduğunu gösterdik. Ayrıca, bağırsak-beyin eksenindeki nöroinflamatuar yanıtın , IBD modelinde tVNS tarafından baskılandığı ilk kez gösterilmiştir . İnvaziv olmayan tVNS, IBD türleri için yeni bir potansiyel tedavi seçeneği olarak öne çıkmaktadır.

YAYINA BAĞLANTI

Arka plan/Amaçlar : Transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonu (TaVNS), bir
Otonom sinir modülasyonunda kullanılan invaziv olmayan elektriksel uyarım yöntemi. Pozisyon ve
Elektrotların şekli, otonomik modülasyonun etkinliği için önemlidir. Bu çalışma, TaVNS'nin kulak içi ve kulak arkası uygulamalarının otonomik değişkenler üzerindeki etkisini araştırmayı amaçlamıştır. Yöntemler: Toplam 76 sağlıklı katılımcı (erkek: 40, kadın: 36), kulak içi TaVNS, kulak arkası TaVNS, kulak içi plasebo ve kulak arkası plasebo olmak üzere dört gruba randomize edildi. TaVNS protokolü, 20 dakika boyunca bilateral kulak stimülasyonu, 25 hertz frekans, 250 μs darbe genişliği ve eşik üstü akım (0,13-50 mA) içeriyordu. Kalp atış hızı (HR), sistolik ve diyastolik kan basıncı (SBP ve DBP) ve kalp atış hızı değişkenliği (HRV) bazal olarak ve stimülasyondan sonra ölçüldü. HRV analizinde RMSSD (normal kalp atışları arasındaki ardışık farkların karekök ortalaması), LF gücü (düşük frekans) ve HF gücü (yüksek frekans) parametreleri değerlendirildi.

Sonuçlar : Müdahale sonrasında kulak içi TaVNS'de kalp atış hızı azaldı (p < 0,05), ancak kulak içi TaVNS'de değişmedi.
Kulak arkası TaVNS ve plasebo grupları başlangıç ​​değerleriyle karşılaştırıldığında (p > 0,05) sistolik ve diyastolik kan basıncında azalma gösterdi.
Kulak içi ve kulak arkası TaVNS gruplarında RMSSD arttı (p < 0,05), ancak plasebo gruplarında başlangıç ​​değerlerine göre değişiklik göstermedi (p > 0,05). Tüm gruplarda TaVNS sonrası LF ve HF güçlerinde başlangıç ​​değerlerine göre anlamlı bir fark yoktu (p > 0,05). Müdahale sonrası kulak içi TaVNS'de SBP daha düşük ve RMSSD daha yüksekti (p < 0,05). Sonuç: Kulak içi TaVNS, SBP ve RMSSD'yi düzenlemede kulak arkası TaVNS'den daha etkili görünmektedir, ancak bu durum daha büyük popülasyonlarda incelenmelidir.

YAYINA BAĞLANTI

Özet : Vagus sinir stimülasyonu (VNS) , epilepsi, kronik migren, ağrı ve depresyon gibi nörolojik bozukluklar için yardımcı bir tedavi yöntemi olarak araştırılmaktadır . VNS'nin invaziv olmayan bir formu transkutanöz auriküler VNS'dir (taVNS). Hayvan modelleri ve pozitron emisyon tomografisinin (PET) birleştirilmesi, taVNS'nin anlaşılması güç mekanizmalarının daha iyi anlaşılmasına yol açabilir. Saf sıçanlarda presinaptik yoğunluğun ve glikoz metabolizmasının bir ölçüsü olarak, sol vagus sinirinin kulak yoluyla elektriksel uyarımının beyin sinaptik vezikül glikoprotein 2A (SV2A) üzerindeki akut etkisini değerlendirdik. Dişi Sprague-Dawley sıçanları, iki ayrı günde, (1) başlangıçta ve (2) akut tek taraflı sol taVNS veya sahte uyarım (30 dakika) sonrasında [ 11C]UCB-J (n=11) veya [18F]florodeoksiglukoz ([18F]FDG) PET (n=13) ile görüntülendi. [ 11C]UCB-J için bölgesel dağılım hacmini (VT) ve [18F]FDG için standart alım değerlerini (SUV) hesapladık. taVNS'ye yanıt olarak [11C]UCB-J bağlanmasında %36 ila %59 arasında bölgesel azalmalar gözlemledik . taVNS'deki değişiklikler, temel değerlere kıyasla, sahte uyarım ile indüklenenlerden önemli ölçüde daha büyüktü. Farklılıklar, frontal korteks, striatum ve orta beyinde bilateral olarak gözlemlendi. [18F]FDG PET alımı, akut taVNS veya sahte uyarım sonrasında temel değerlere kıyasla değişmeden kaldı . Bu kavram kanıtı çalışması, ilk kez 30 dakika süren akut taVNS'nin sağlıklı sıçanların kortikal ve subkortikal bölgelerinde in vivo sinaptik SV2A yoğunluğunu modüle edebileceğini göstermektedir . Klinik öncesi hastalık modelleri ve farklı hedeflere yönelik PET ligandları, taVNS'nin terapötik potansiyelini değerlendirmek için güçlü bir kombinasyon olabilir.

YAYINA BAĞLANTI

Arka plan : Mevcut inflamatuar bağırsak hastalığı (IBD) tedavileri genellikle kalıcı remisyon sağlamada başarısız olmakta ve yan etkilere neden olmaktadır. Vagus sinir stimülasyonu (VNS), anti-inflamatuar etkileri nedeniyle umut vadeden bir tedavi yöntemi sunmaktadır. Bununla birlikte, invaziv doğası, transkutanöz auriküler VNS (taVNS) gibi invaziv olmayan yöntemlerin geliştirilmesine yol açmıştır. Bu çalışma, taVNS'nin akut kolit ilerlemesi, inflamatuar, anti-inflamatuar ve apoptoz ile ilgili belirteçler üzerindeki etkisini değerlendirmektedir.

Yöntemler : Erkek C57BL/6 fareler (11-12 haftalık), dekstran sülfat sodyum (DSS) ve dinitrobenzen sülfonik asit (DNBS) ile indüklenen kolit çalışmaları için kullanıldı. Her fareye 10 dakika boyunca taVNS veya stimülasyon uygulanmaması (stimülasyon olmadan anestezi) uygulaması, kolit indüksiyonundan bir gün önce başladı ve fareler kurban edilene kadar günlük olarak devam etti. Ülseratif kolit (UC) benzeri kolit, 5 gün boyunca içme suyuna %5 DSS verilerek indüklendi, ardından fareler kurban edildi.

Crohn hastalığı (CD) benzeri kolit, tek bir rektum içi DNBS/etanol enjeksiyonu ile oluşturuldu ve fareler 3 gün sonra kurban edildi. Hastalık aktivite indeksi (DAI), makroskopik değerlendirmeler ve histolojik hasar değerlendirildi. Kolon, dalak ve kan örnekleri qRT-PCR ve ELISA ile analiz edildi. Bonferroni ve Šídák testleri ile tek yönlü veya iki yönlü ANOVA uygulandı.

Sonuçlar : taVNS, DSS kolitli farelerde DAI, makroskopik ve histolojik skorları iyileştirdi, ancak DNBS kolitli farelerde kilo kaybını ve DAI'yi yalnızca kısmen hafifletti. DSS kolitinde, taVNS, pro-enflamatuar belirteçleri (IL-1β, TNF-α, Mip1β, MMP 9, MMP 2 ve Nos2) mRNA düzeyinde aşağı regüle ederek ve kolit olmayan koşullarda hem mRNA hem de protein düzeyinde anti-enflamatuar TGF-β'yı ve hem kolit olmayan hem de kolitli koşullarda IL-10 mRNA düzeylerini yukarı regüle ederek kolonik inflamasyonu lokal olarak azalttı. Sistemik olarak, taVNS, kolit olmayan farelerde dalak TNF-α'sını azalttı ve kolitli farelerde serum TGF-β düzeylerini ve kolit olmayan ve kolitli farelerde dalak düzeylerini artırdı. Etkiler, DNBS kaynaklı kolitte yoktu. Ek olarak, taVNS , kolit olmayan ve kolitli durumlarda pro-apoptotik belirteçleri (Bax, Bak1 ve kaspaz 8) azalttı ve kolit olmayan farelerde hayatta kalmayı destekleyen molekül Bad'ı artırdı.

Sonuçlar : Bu çalışma, taVNS'nin modele bağlı lokal ve sistemik etkilere sahip olduğunu, ülseratif kolit benzeri kolitte iltihabı ve apoptozu azalttığını ve kolit dışı durumlarda koruyucu faydalar sağladığını göstermektedir. Bu bulgular, altta yatan mekanizmalar ve ülseratif kolit için yardımcı tedaviler geliştirilmesi konusunda daha fazla araştırmayı teşvik etmektedir.

YAYINA BAĞLANTI

Arka plan : Bu çalışma, diyet, egzersiz ve vagus sinir stimülasyonu (VNS) yöntemlerinin kısa vadede vücut kompozisyonu, fonksiyonel kapasite ve kan parametreleri üzerindeki etkilerini araştırmıştır.
Yöntemler : Araştırmamızı, DSÖ'ye göre evre I, II ve III'te olan 18-65 yaş arası obez bireylerde (N:90) gerçekleştirdik. Diyet, Egzersiz ve VNS gruplarındaki bireylerin laboratuvar ölçümleri ve değerlendirme ölçekleri karşılaştırıldı. Antropometrik değişikliklerin yanı sıra fonksiyonel kapasitedeki (6 dakikalık yürüme testi (6MWT)), kas gücündeki (el kavrama gücü testi); merdiven çıkma testindeki (SCT) ve yiyecek seçimindeki (aşırı yiyecek tüketimi) değişiklikler kaydedildi.
Aşırı yeme isteği anketi (FCQ), görsel analog ölçek (VAS) ve yaşam kalitesi (36 maddelik kısa form sağlık anketi (SF-36)).
Sonuçlar : 4 haftalık bir dönemde toplam vücut ağırlığında %4-10'luk (4,7-10,4 kg) bir kilo kaybı, antropometrik özellikleri, fonksiyonel kapasiteyi ve yaşam kalitesini iyileştirdi (p <0,05). Çalışmada incelenen parametreler ve testler göz önüne alındığında, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar olmamasına rağmen, çalışmanın başlangıcına kıyasla her üç grupta da sağlık durumunda olumlu bir etki gözlemlendi. Kilo kaybı, diğer gruplara kıyasla Diyet Grubu'nda (DG) istatistiksel olarak anlamlıydı (p <0,05). Kilo kaybının yüzdesel dağılımı sırasıyla şu şekildedir: Diyet Grubu (DG): %10; Egzersiz Grubu (EG): %6; VNS Grubu: %4.
Sonuç : 4 haftalık bir süre içinde incelediğimiz 3 farklı yöntem (diyet, egzersiz ve VNS) kilo kaybı yaratmada etkili olmuştur. Kulak VNS'si ile anlamlı bir kilo kaybı olmamasına rağmen, tartı verileri sonucunda iştah/besin seçimi yöneliminde davranışsal bir değişiklik olabileceği gözlemlenmiştir. Kulak VNS'sinin obezite tedavisinde tek başına veya diğer kilo verme yöntemlerine ek olarak kullanılabileceğini düşünüyoruz. Vücut ağırlığı değişimi ile ilgili olarak bu üç yöntem üzerinde uzun vadeli araştırmalara ihtiyaç vardır.

YAYINA BAĞLANTI

Özet : Bağırsaktan beyne giden vagus sinir sinyalleri, besinler hakkında bilgi taşır ve besin ödülünü yönlendirir. Bu sinyaller, yüksek kalorili yiyeceklerin büyük miktarlarda tüketilmesiyle bozulur ve benzer bir nöral yanıtı ortaya çıkarmak için daha fazla besin alımını gerektirir. Kulağı innerve eden bir dal yoluyla uygulanan invaziv olmayan vagus sinir stimülasyonu (nVNS), insanlarda obezite için aday bir tedavi yöntemidir. Deneysel ve klinik çalışmalar için kulakta nVNS'nin optimal yeri konusunda görüş ayrılığı vardır. Ayrıca, açlık ve tokluk durumlarında nVNS'yi karşılaştıran hiçbir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmada, nVNS için kulak pozisyonlarını karşılaştırmayı ve açlık ve tokluk durumlarında nVNS'nin otonomik çıkış (kalp atış hızı değişkenliği) ve efferent metabolizma (mide sıklığı ve dinlenme enerji harcaması) göstergeleri üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçladık.

Amaçlar : Kulak vagus sinir stimülasyonu (VNS), invaziv olmayan bir tedavi yöntemidir.
Tedavi yöntemi. Çeşitli klinik sorunların tedavisinde kullanılabileceği yönünde görüşler mevcuttur.
Son yıllarda önem kazanmıştır. Bu çalışmada,
Farklı kulaklarda kulak VNS'sinin kullanımına yönelik temel çalışmalar.
Yöntemler : Sağlıklı bireyler (n = 90) üç gruba ayrıldı: tek taraflı
sol (n = 30), tek taraflı sağ (n = 30) ve çift taraflı (n = 30) kulak VNS'si.
Elektroensefalografi (EEG) ve elektromiyografi (EMG) ölçümleri
Kulak VNS'si (10 Hz, 300 μs, 20 dk) öncesinde ve sonrasında ölçümler yapıldı.
tek oturum.
Sonuçlar : Bilek uzatma kaslarının aktivasyonunda bir artış tespit edildi.
Kulak VNS uygulamasının yapıldığı tarafın karşı tarafı. Şu gözlemlenmiştir ki
Yüksek frekanslı dalgaların gücünde genel bir azalma ve düşük frekanslı dalgalarda bir artış söz konusudur.
Beynin çeşitli bölgelerindeki düşük-orta frekanslı dalgaların gücünde.
Sonuç: Bulgularımız, kulak VNS'sinin projeksiyonunun
Merkezi sinir sistemi kortikospinal yolları da etkileyebilir.

Özet : Tat ve koku kaybı, Covid-19'un yaygın bir yan etkisidir. Transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonunun, sinirsel bağlantılar sonucu tat ve kokuyu etkileyebileceği düşünülmektedir. Bir yıldan uzun süredir tat ve koku kaybı tanısı konmuş 27 yaşında bir kadın katılımcıyı sunuyoruz. Koku alma duyusunu test etmek için Connecticut Kimyasal Duyusal Klinik Araştırma Merkezi (CCCRC) koku testi kullanıldı. Tat alma duyusunu test etmek için 3 damla tat testi uygulandı. Günde 1 seans olmak üzere 15 gün süren uygulama döneminde, tat ve koku alma duyusunda kademeli bir iyileşme olduğu bulundu.

Amaç : İskemik kompresyon ve germe egzersizlerine ek olarak uygulanan kulak vagus sinir stimülasyonunun (VNS), miyofasiyal ağrı sendromu (MPS) olan hastalarda ağrı, tetik nokta (TP) duyarlılığı, kavrama gücü, yaşam kalitesi ve otonom fonksiyonlar üzerindeki etkisini değerlendirmek.

Yöntemler : Boyun ağrısı olan ve Travell ve Simons'ın MPS tanı kriterlerini karşılayan altmış hasta çalışmaya dahil edildi. Denekler rastgele VNS grubu (n = 30) veya kontrol grubu (n = 30) olarak ikiye ayrıldı. Her grup 10 seans TP iskemik kompresyon ve germe egzersizi (haftada 5 gün) uyguladı. VNS grubunda tedaviye 10 seans 30 dakikalık kulak VNS'si eklendi. Ağrı şiddeti [Görsel Analog Ölçek (VAS)], TP duyarlılığı (algometre), kavrama gücü (Jamar dinamometre), yaşam kalitesi [Kısa Form-36 (SF-36)] ve otonomik fonksiyon [Kompozit Otonomik Semptom Ölçeği-31 (Compass-31)] 10 seanslık tedaviden önce ve sonra değerlendirildi.

Sonuçlar : VAS, algometre ve Jamar ölçümleri her iki grupta da anlamlı iyileşme gösterdi. Tedaviden sonra VNS grubunda Compass-31 ölçeğinin ortostatik intolerans, sekretomotor ve pupillomotor alt ölçeklerinde istatistiksel olarak anlamlı bir iyileşme bulundu (p < 0,05), kontrol grubunda ise anlamlı bir fark gözlenmedi (p > 0,05). Kontrol grubu SF-36 ölçeğinin tüm parametrelerinde anlamlı iyileşme gösterirken, VNS grubu fiziksel fonksiyon, sosyal işlevsellik ve ağrı parametrelerinde anlamlı iyileşme gösterdi (p < 0,05). VAS, algometre, Jamar skorlarındaki ve Compass-31 ölçeğinin sekretomotor alt ölçeğindeki değişiklikler, VNS grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak daha yüksekti (sırasıyla p < 0,001, p < 0,001, p = 0,001 ve p = 0,011).

Sonuçlar : Kulak içi VNS'nin, MPS'li hastalarda iskemik kompresyon ve germe egzersizlerinin etkinliğini artırdığı ileri sürülebilir. MPS'li hastalarda VNS'nin tek başına veya diğer tedavilerle birlikte kullanımının etkisinin incelendiği ve fizyolojik mekanizmaların araştırıldığı daha ayrıntılı çalışmalara ihtiyaç vardır.

Anahtar kelimeler: Miyofasiyal ağrı sendromu, kulak vagus siniri stimülasyonu, iskemik kompresyon, otonom sinir sistemi, yaşam kalitesi

Arka plan : Bu çalışma, sağlıklı bireylerde invaziv olmayan kulak VNS'sinin bisiklet ergometre testi ve fizyolojik parametreler üzerindeki etkisini araştırmayı amaçlamaktadır.

Yöntemler : Çalışmaya 46 kişi katıldı. Katılımcılar, kulaklardaki elektrik akımı hissine göre rastgele olarak Eşik Üstü, Eşik Altı ve Kontrol olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Katılımcılar 3 kez değerlendirildi; uygulama öncesinde, birinci ve ikinci bisiklet egzersizlerinden sonra. Bisiklet ergometre testi sırasında sayısal ağrı ölçeği, nabız hızı, kan basıncı, solunum hızı ve kat edilen mesafe kaydedildi.

Sonuçlar : Kontrol grubu, eşik altı grup ve eşik üstü grup arasında nabız hızı, oksijen satürasyonu değeri ve performansın 1., 2. ve 3. ölçümlerinde anlamlı bir fark bulunmadı (p ˃ 0,05). NPS değerinin 2. ölçümü, eşik üstü grupta kontrol grubuna ve eşik altı gruba göre anlamlı derecede daha düşüktü (p ˂ 0,05). 1., 2. ve 3. ölçüm solunum hızı ve 3. ölçüm diyastolik basınç değerleri eşik altı grupta anlamlı derecede daha yüksekti (p ˂ 0,05).

Sonuç : Sağlıklı bireylerde, kısa süreli invaziv olmayan kulak VNS uygulaması, egzersiz sırasında bisiklet ergometre testini etkilemez. Bunun nedeni, uygulama süresinin kısa tutulması ve uygulamanın tek seferlik olması olabilir. VNS uygulamasında, akımın hissedilmesi ve/veya akım yoğunluğu solunum hızı ve kan basıncı gibi parametreleri etkileyebilir.

Soyut: Vagus sinir stimülasyonu (VNS), 20 yılı aşkın süredir epilepsi ve depresyon tedavisinde kullanılmaktadır. İnvaziv servikal yöntem en çok tercih edilen uygulama olmasına rağmen, rekürren laringeal sinir (vagus sinirinin bir dalı) üzerindeki olumsuz etkiler nedeniyle öksürük, ses değişikliği ve ses kısıklığı gibi yan etkiler görülebilir. Son zamanlarda invaziv olmaması nedeniyle kulak VNS'si tercih edilmektedir, ancak stimülasyon parametreleri hakkındaki belirsizlik devam etmektedir. Kulak VNS'sinin, nükleus traktus solitarius'a ulaşan afferent sinir bağlantıları yoluyla sesi ve özelliklerini dolaylı olarak etkileyebileceği hipotezini test ettik. Daha önce farklı hastalıklar için kulak VNS cihazı kullanan iki hastadan, stimülasyondan önce ve sonra seslerini kaydetmeleri istendi. Hastaların kullanımını kontrol etmek için cihazları (Vagustim) yeni bir versiyonla değiştirildi. Farklı VNS frekanslarında (1-150 Hz) ses kayıtları bir cep telefonu ile toplandı ve Praat ve MATLAB algoritmamızla analiz edildi. Temel frekans (f0), titreşim (jitter), parlaklık (shimmer) ve harmonik-gürültü oranı (HNR) değerlendirildi. Değişim, erkek ve kadın hastalar için sırasıyla 100 Hz ve 30 Hz VNS'de en yüksek seviyedeydi. Farklı günlerde farklı sürelerde (5-30 dk) 30 Hz (kadınlar için) ve 100 Hz (erkekler için) VNS öncesi ve sonrası ses kayıtları Praat ve algoritmamız tarafından tekrarlandı ve karşılaştırıldı. Algoritmalar arasında titreşim, parlaklık ve HNR parametrelerinde bazı tutarsızlıklar tespit edildi; bu, algoritmanın giriş sinyalinin yalnızca belirli bir bölümünü mü yoksa tüm sinyali mi kullandığının standartlaştırılmamış olmasından kaynaklanmaktadır. Bununla birlikte, bu parametrelerin değişim oranları dikkate alındığında, temel frekans ve HNR'nin, uyarım parametrelerini otomatik olarak yönetmek için bir algoritma geliştirmek için oldukça tutarlı olduğu bulundu. Ayrıca, titreşim ve parlaklık için aynı oranlar, bazı iyileştirmelerden sonra böyle bir algoritmaya dahil edilmek üzere umut vericidir. Bu sonuçlar, kulak içi VNS'nin sesi ve parametrelerini etkileyebileceğini, ancak bu değişikliğin uyarım parametreleriyle ilişkili olduğunu göstermektedir. Bu değişikliği iyi bir şekilde tespit edebilecek özel yazılımlar ve algoritmalar geliştirilmesi gerekli görünmektedir.

Yazarlar: Ali Veysel Özden, Tayfun Tatar

YAYINA BAĞLANTI

Özet : Bu çalışmada, vagus sinir stimülasyonunun başlangıcını izlemek için çok frekanslı vücut empedansı ölçüm tekniği öneriyoruz. Transkutanöz elektriksel vagus stimülasyonuna yanıt olarak, vücut sıvılarında değişiklikler meydana gelir, yani hücre dışı ve hücre içi ortamlarda sıvı kaymaları olur; bu değişiklikler, bilek ve ayak bileği arasında tek taraflı empedans spektroskopisi (3 kHz ila 1 MHz) ölçülerek, uyarıdan önce ve sonra Cole parametreleri Re ve Ri ile değerlendirilebilir. 23-27 yaş arası 5 sağlıklı denek üzerinde, sırtüstü pozisyonda 5 dakikalık bir dinlenme süresinin ardından, kulak vagus siniri 3 dakika boyunca uyarıldı ve her 10 saniyede bir BIS uygulandı. Stimülasyon fazı sırasında, hücre dışı ve hücre içi sıvılarda artış veya azalma gözlemlendi. Deneklerin 3'ünde, ECF'deki %0,02'lik bir azalma, ICF'deki %0,02 ila %0,06'lık bir artışla telafi edildi; korelasyon katsayısı -0,70 ila -0,79 arasındaydı; bu da ECF ve ICF arasında sıvı kaymalarını düşündürmektedir. Diğer 2 denek ile hem ECF hem de ICF, kilogram başına yaklaşık %0,02 oranında azaldı. Çalışma sınırlı sayıda katılımcı ile gerçekleştirildi; istatistiksel olarak anlamlı sonuçlara ulaşmak için ölçümler daha büyük bir örneklem üzerinde yapılacaktır.

Yazarlar : Y. Ülgen, B. Büyüksaraç, B. Tunç ve H. Solmaz

YAYINA BAĞLANTI

Özet : Bu çalışmanın amacı, egzersiz tedavi programıyla birlikte uygulanan kulak vagus sinir stimülasyonunun, fibromiyalji sendromlu (FMS) hastalarda ağrı ve yaşam kalitesi üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Çalışma hedeflerine ulaşmak için, Amerikan Romatoloji Koleji (ACR) 2010 tanı kriterlerine göre FMS tanısı konmuş 18-50 yaş arası 60 kadın hasta rastgele 30'ar kişilik 2 gruba ayrıldı. Birinci gruba 20 seanslık ev tabanlı egzersiz programı, ikinci gruba ise 20 seanslık kulak vagus sinir stimülasyonu ve 20 seanslık ev tabanlı egzersiz programı uygulandı. Hastalar, tedavilerden önce ve sonra ağrı için Görsel Analog Ölçek (VAS), depresyon için Beck Depresyon Ölçeği, anksiyete için Beck Anksiyete Ölçeği, fonksiyonel değerlendirme için Fibromiyalji Etki Anketi (FIQ) ve yaşam kalitesi için Kısa Form-36 (SF-36) kullanılarak değerlendirildi. Bu randomize kontrollü çalışmada, gruplar içi karşılaştırmalar her iki grubun da ağrı, depresyon, anksiyete, fonksiyonellik ve yaşam kalitesi puanlarında istatistiksel olarak anlamlı iyileşmeler gösterdiğini ortaya koymuştur ( p < 0,05). Gruplar arası karşılaştırmalar ise, vagus sinir stimülasyonu uygulanan grubun, SF-36'nın fiziksel fonksiyon, sosyal fonksiyonellik ve ağrı alt parametreleri dışında, başlangıç ​​puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermediğini ortaya koymuştur. Aslında, müdahalelerden sonra gruplar arası karşılaştırmalar, vagus sinir stimülasyonu uygulanan grubun daha iyi puanlar aldığını ancak bunun istatistiksel olarak anlamlı olmadığını göstermiştir. Bu verilerin analizinden, FMS tedavisinde vagus sinir stimülasyonunun, SF-36'nın üç alt parametresi dışında, egzersizle birlikte ek bir fayda sağlamadığını gözlemledik. Daha uzun takip süreleri ve daha fazla hasta sayısı ile vagus sinir stimülasyonu ve egzersizin FMS üzerindeki etkilerini ayrı ayrı inceleyen daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulduğu belirlenmiştir.

Yazarlar : Nazlı Kutlu, Ali Veysel Özden, Hasan Kerem Alptekin, Jülide Öncü Alptekin

YAYINA BAĞLANTI

Amaç : Bu çalışmanın amacı, invaziv olmayan kulak vagus sinir stimülasyonunun (VNS) sağlıklı bireylerde sportif performans ve fizyolojik parametreler üzerindeki etkisini araştırmaktır.

Materyal ve Yöntem : Çalışmaya 19,2 (±1,5) yaşında 46 sağlıklı genç birey katıldı. Katılımcılar, kulaklardaki elektrik akımı hissine göre rastgele 3 gruba ayrıldı: Eşik Üstü Grup (n:15; 10 kadın, 5 erkek), Eşik Altı Grup (n:15; 10 kadın, 5 erkek) ve Kontrol Grubu (uyarımsız) (n:16; 11 kadın, 5 erkek). Katılımcılar 3 kez değerlendirildi; uygulamadan önce, birinci ve ikinci bisiklet egzersizlerinden sonra. Değerlendirme yöntemi olarak sayısal ağrı ölçeği (NPS), nabız hızı, kan basıncı, solunum hızı ve sportif performans için egzersiz sırasında kat edilen mesafe kilometre cinsinden kaydedildi. Uyarım, 5 dakika süren birinci bisiklet egzersizi sırasında yapıldı. Elde edilen nicel bağımsız veriler için Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testi kullanıldı. Nitel bağımsız verilerin analizinde ise ki-kare testi kullanıldı.

Yazar : Sefa Haktan Dışa

YAYINA BAĞLANTI

Özet : Paroksismal hemikrani, ipsilateral kraniyal otonomik semptomlarla ilişkili şiddetli, kısa süreli, tek taraflı baş ağrıları ile karakterizedir. Nadir bir baş ağrısı türü olan paroksismal hemikrani, birincil baş ağrılarının trigeminal otonomik sefalji grubuna dahildir. Paroksismal hemikrani ile uyku apnesi arasındaki ilişki literatürde daha önce bildirilmemiştir. Hastanın baş ağrıları pozitif hava yolu basıncı tedavileriyle geçici olarak geriledi ve transauriküler vagus sinir stimülasyonuna olumlu yanıt verdi. Bu tedavinin uyarıcı etkisini, hastanın sempatik deri yanıtlarını inceleyerek değerlendirdik.

Yazarlar: Metin, Kübra Mehel; Meriç, Olcay Tosun; İnan, Levent Ertuğrul; Yoldaş, Tahir Kurtuluş

YAYINA BAĞLANTI

Özet: Spor ve egzersiz sırasında kardiyovasküler sistem, solunum sistemi, kas-iskelet sistemi, sinir sistemi, endokrin sistem ve bağışıklık sistemi aktif rol oynar. Egzersizin başlangıcında vücuttaki sempatik aktivite artarken parasempatik aktivite baskılanır. Egzersizin sonunda ise sempatik aktivite azalırken parasempatik aktivite artar ve bireyin iyileşme sürecine katkıda bulunur. Parasempatik sistemin dinlenme dönemindeki yeniden yapılanma/iyileşmeye katkısı, sporcuların yorgunluğunu azaltmak ve erken dönemde iyileşmelerini sağlamak açısından önemlidir. Parasempatik sistemin ana dalı olan vagus sinirinin uyarılması, hem dinlenme hem de egzersiz sırasında birçok kardiyovasküler, pulmoner ve metabolik parametreyi etkileyebilir. Bu makale, literatür ışığında, spor amaçlı kulak vagus sinir stimülasyonunun (VNS) sporcuların iyileşmesi ve performansı üzerindeki potansiyel faydalarını ve etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Kulak VNS ile egzersiz sonrası iyileşme hızlandırılabilir. Aşırı yüklenme ve aşırı antrenmanın neden olduğu olumsuzluklar azaltılabilir. Daha iyi dinlenme ve erken iyileşme sayesinde, sonraki antrenman programındaki performans artırılabilir. Yetersiz iyileşme nedeniyle oluşabilecek sakatlanmalar önlenebilir veya azaltılabilir. Yeterli bilimsel veri ışığında, doping olarak değerlendirilemeyecek etkileri nedeniyle kulak akupunkturu yönteminin yakında kullanılmaya başlanacağını bekleyebiliriz.

Yazarlar: Ali Veysel Özden, Kerem Alptekin, Mehmet Ünal

YAYINA BAĞLANTI

Amaçlar : Bu çalışma, transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonunun (taVNS) sağlıklı bireylerde görsel hafıza performansı ve yorgunluk üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçlamaktadır.

Yöntemler : 10 Nisan 2022 ile 25 Mayıs 2022 tarihleri ​​arasında toplam 60 fizyoterapi ve rehabilitasyon öğrencisi (27 erkek, 33 kadın; ortalama yaş: 20,6±1,6 yıl; yaş aralığı: 18-24 yıl) çalışmaya dahil edildi. Bireyler, deney grubu (n=30) ve kontrol grubu (n=30) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Deney grubu taVNS, mobil cihaz destekli oyunlar ve düşük-orta yoğunlukta aerobik egzersizler alırken, kontrol grubu mobil cihaz destekli oyunlar ve aerobik egzersizler aldı. Tüm katılımcılara kişisel bilgi formu uygulandı. Yorgunluk düzeyi, bilgisayar tabanlı bir değerlendirme ve görsel bellek performansını analiz etmek için Yorgunluk Şiddeti Ölçeği (FSS) kullanılarak ölçüldü.

Sonuçlar : Görsel bellek performansını değerlendirmek için kullanılan tüm parametrelerde anlamlı bir fark gözlemlenirken, FSS puanlarında anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). Kontrol grubunda yalnızca bir alt parametrede anlamlı bir fark bulunurken, diğer alt parametrelerde veya FSS puanlarında anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). İki grup arasında görsel bellek alt parametrelerinden ikisinde anlamlı bir fark bulunurken, bir parametre ve FSS sonuçlarında anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05).

Sonuç : Çalışmamızın sonuçları, taVNS'nin görsel hafıza performansı üzerinde olumlu etkiler yaratabileceğini, ancak yorgunluk üzerinde belirgin bir etkisi olmadığını göstermektedir.

Yazarlar: Rıdvan Yıldız, Ali Veysel Özden, Onur Seçgin Nişancı, Zeynep Yıldız Kızkın, Bedriye Cansu Demirkıran

YAYINA BAĞLANTI

Arka plan : Bağırsak-beyin ekseninin bir parçası olarak vagus sinirinin uyarılmasının bağırsak makrofaj aktivitesi ve inflamatuar sitokin üretimi üzerindeki anti-inflamatuar etkileri belgelenmiştir. Şimdiye kadar vagus sinir stimülasyonu çoğunlukla invaziv iken, invaziv olmayan kulak vagus sinir stimülasyonunun (NitaVNS) invaziv stimülasyonla ilişkili olumsuz etkileri yoktur. NitaVNS aracılığıyla beyin sapı çekirdeklerinin aktivasyonu, doğrudan kolonda veya dolaylı olarak makrofaj-asetilkolin bağımlı bir yol aracılığıyla dalakta anti-inflamatuar etkiler gösterebilir.

Yöntemler : 11-12 haftalık otuz adet C57BL/6 fare dört gruba ayrıldı: kontrol (CTRL)-NitaVNS, CTRL-Sham, dekstran sülfat sodyum (DSS)-NitaVNS ve DSS-Sham. NitaVNS veya sham-pençe stimülasyonu için önceden belirlenmiş stimülasyon parametreleri (10 dakika süre, 10 V voltaj, 500 s darbe genişliği ve 20 Hz frekans) uygulandı. Kolit indüklemek için beş gün boyunca %5 DSS uygulandı, CTRL farelerine ise normal su verildi. Kilo kaybı, dışkı kıvamı, dışkıda kan ve hastalık aktivite indeksi günlük olarak değerlendirildi. Rektal kanama, kolon kanaması ve dışkı kıvamı, fareler kurban edildiğinde birleşik makroskopik skor olarak belirlendi. Toplanan kolon ve kan örneklerinde, interlökin (IL)-1β, tümör nekroz faktörü (TNF)-α, IL-6, C-reaktif protein (CRP), matriks metalloproteinaz (MMP)-2, makrofaj inflamatuar proteini (Mip)-1α ve β gibi pro-inflamatuar parametreler ve anti-inflamatuar sitokin tümör büyüme faktörü (TGF)-β, qRT-PCR ve ELISA yöntemleri kullanılarak değerlendirildi.

Sonuçlar : Kolitli kontrol grubu farelerle karşılaştırıldığında, kolitli NitaVNS farelerinde hastalığın başlangıcı gecikmiş ve klinik şiddeti önemli ölçüde azalmıştır. Kolit, önemli kilo kaybına, rektal kanamaya ve dışkı kıvamında bozulmaya neden olmuş ve NitaVNS bu etkileri önemli ölçüde ortadan kaldırmıştır. Kolitli koşullarda, NitaVNS, kolitli kontrol grubuna kıyasla hastalık aktivite indeksini önemli ölçüde azaltmıştır. Kolit makroskopik skorları artırmış, NitaVNS ise bunları önemli ölçüde azaltmıştır. Buna karşılık, kolon uzunluğu kolitli koşullarda önemli ölçüde azalmış, ancak NitaVNS bu zararlı etkiyi ortadan kaldırmıştır. IL-1β ve TNF-α mRNA ekspresyon seviyeleri kolitli farelerde önemli ölçüde artmış, NitaVNS ise bunları önemli ölçüde azaltmıştır. Mip-1α ve 1β kolitli koşullarda değişmemişken, NitaVNS bu belirteçleri önemli ölçüde azaltmıştır. MMP2 mRNA ekspresyonu ve kolonik IL-6 ve IL-1β protein seviyeleri tüm koşullarda değişmemiştir. Ancak, kolit kolondaki TGF-β seviyelerinde önemli bir azalmaya neden oldu, ancak NitaVNS bu etkiyi artırmadı. İlginç bir şekilde, kolitli farelerin serumunda NitaVNS, TGF-β seviyelerini önemli ölçüde artırdı ve CRP seviyelerini önemli ölçüde azalttı.

Sonuç : Bu bulgular, NitaVNS'nin anti- veya pro-enflamatuar belirteçlerin yukarı veya aşağı düzenlenmesi yoluyla akut kolitte bazı mekansal anti-enflamatuar etkilere sahip olduğunu göstermektedir.

Yazarlar: F Hesampour, D Tshikudi, A Veysel Özden, CN Bernstein, J -E Ghia

YAYINA BAĞLANTI

Amaçlar : Bu çalışmanın amacı, invaziv olmayan kulak vagus sinir stimülasyonunun (AVNS) spor performansı üzerindeki etkinliğini araştırmaktır.

Yöntemler : Müdahale grubu (n = 30) tek seans AVNS alırken, kontrol grubu (n = 30) tek seans sahte AVNS aldı. Tedavi öncesi ve sonrası izometrik kuadriseps kas gücü, kalp atış hızı, alt ekstremite dengesi ve kavrama gücü ölçüldü.

Sonuçlar : Deneysel gruptaki deneklerde AVNS öncesi ve sonrası kalp atış hızındaki (-0,73 nabız/dk, p = 0,032) ve modifiye Star Denge Testi skorlarındaki (anterior 2,72 cm, p = 0,000, posterolateral 3,65 cm, p = 0,000 ve posteromedial 2,43 cm, p = 0,000) farklılıkların anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Tek yönlü ANOVA analizinin sonuçları, tüm ölçüm parametrelerinde elde edilen farklılıkların istatistiksel olarak anlamlı olmadığını (p > 0,05) göstermektedir. Ölçümlerden elde edilen kısmi eta kare (η2) dikkate alındığında, kuadriseps kas gücü (0,016) ve anterior denge (0,054) ölçümlerinde deneysel grup lehine küçük bir tanımlayıcı etki elde edilmiştir.

Sonuç : Bu çalışma, tek bir AVNS seansının, sahte AVNS'ye kıyasla, atletik performansta istatistiksel olarak anlamlı olmasa da mütevazı bir fayda sağladığını göstermektedir. AVNS'nin tek seferlik kullanımı, atletik performansı iyileştirmede etkili görünmemektedir.

Yazarlar: Adem Çalı, Ali Veysel Özden, İsmail Ceylan

YAYINA BAĞLANTI

Özet : Bağırsaktan beyne giden vagus sinir sinyalleri, besinler hakkında bilgi taşır ve besin ödülünü yönlendirir. Bu sinyaller, yüksek kalorili yiyeceklerin büyük miktarlarda tüketilmesiyle bozulur ve benzer bir nöral yanıtı ortaya çıkarmak için daha fazla besin alımını gerektirir. Kulağı innerve eden bir dal yoluyla uygulanan invaziv olmayan vagus sinir stimülasyonu (nVNS), insanlarda obezite için aday bir tedavi yöntemidir. Deneysel ve klinik çalışmalar için kulakta nVNS'nin optimal yeri konusunda görüş ayrılığı vardır. Ayrıca, açlık ve yemek sonrası durumlarda nVNS'yi karşılaştıran hiçbir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmada, nVNS için kulak pozisyonlarını karşılaştırmayı ve açlık ve yemek sonrası durumlarda nVNS'nin otonomik çıkış (kalp hızı değişkenliği) ve efferent metabolizma (gastrik dalga frekansı ve dinlenme enerji harcaması) göstergeleri üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçladık. Katılımcı içi tasarımda, 14 katılımcı (ortalama 29,4 +/- 6,7 yaşında 10 kadın) ayrı günlerde dört farklı bölgede (konka simbası, tragus, kulak memesi veya tragus VE konka simbası) nVNS (nörovasküler sinir stimülasyonu) aldı. Her seansta katılımcılardan lezzetli çikolata aromalı süt içmeleri istendi. Karın bölgesinde elektrografi ve bir örtü içinde dolaylı kalorimetre ile, lezzetli içeceğin tüketiminden 15 dakika önce ve en az 35 dakika sonra elektrokardiyogram, elektrogastrogram ve dinlenme enerji harcaması ölçüldü. Ayrıca lezzetli içeceğin ve içsel ve diğer durumların değerlendirmeleri de toplandı. İçecek tüketiminden önce (açlık durumunda), akut nVNS'nin yerinin dinlenme enerji harcaması ve gastrik dalga ölçümleri üzerindeki etkisinde herhangi bir fark gözlemlenmedi. Ancak, cymba conchae'de uygulanan nVNS, kalp atış hızı değişkenliğini (sahte uyarıya göre) ve katılımcıların içeceği ne kadar tüketmek istediklerine dair değerlendirmelerini (tragus VE cymba conchae'ye göre ve sahte uyarıya göre bir eğilim) azaltmaktadır. İçecek tüketiminden sonra ve nVNS'nin devam etmesiyle, gastrik dalga frekansı değişmez ve dinlenme enerji harcaması, uyarım konumundan bağımsız olarak artar. Kalp atış hızı değişkenliği, cymba conchae hariç tüm bölgelerde azalır. Ayrıca, cymba conchae'de içecek tüketiminden sonraki geç zaman noktalarında gastrik dalga genliğinde bir artış eğilimi gözlemliyoruz. Tragus VE cymba conchae'nin birlikte uyarılmasının, tek tek bölgelerin her birinden daha etkili olduğuna dair bir destek gözlemlemiyoruz. Bu sonuçlar, açlık durumunda cymba conchae'de uygulanan nVNS'nin, yiyecek tüketimine benzer akut bir vagal ton etkisine sahip olduğunu göstermektedir: kalp atış hızı değişkenliğini azaltmak. Bu etki, diğer nVNS bölgelerinde görülen kalp atış hızı değişkenliğindeki azalmanın olağan yemek sonrası etkilerini ortadan kaldırır. Bu ön gözlemler, cymba conchae'deki nVNS'nin, tıpkı besin tüketimi gibi, öncelikle vagal afferent otonomik (ve metabolik çıktı üzerinde yalnızca mütevazı bir şekilde) etki gösterebileceğini düşündürmektedir.

Yazarlar: Zeynep Altınkaya, Lina Öztürk, İlkim Büyükgüdük, Hüseyin Yanık, Dilan Deniz Yılmaz, Berçem Yar, Evren Değirmenci, Uğur Dal, Maria Geraldine Veldhuizen

YAYINA BAĞLANTI

Amaçlar : Bu çalışmanın amacı, Parkinson hastalığında (PD) titreme üzerindeki invaziv olmayan vagus sinir stimülasyonunun (VNS) etkilerini araştırmaktır.

Yöntemler : Bu tek merkezli, prospektif ve uygulamalı, öncesi-sonrası tasarımlı çalışmaya Parkinson hastalığı tanısı konmuş beş katılımcı dahil edildi. Her katılımcıya farklı günlerde 3 kez kulak VNS'si uygulandı. VNS, katılımcılara sağ kulak, sol kulak ve her iki kulak olmak üzere ayrı ayrı uygulandı. Katılımcıların kardiyovasküler parametreleri Kubios HRV Standard ile, titreme ise UPDRS titreme alt ölçeği ve akıllı telefon uygulaması ile müdahaleden önce ve sonra değerlendirildi.

Sonuçlar : İki taraflı kulak VNS'si uygulanan katılımcılarda diyastolik kan basıncında anlamlı bir düşüş (p=0.043) bulundu. UPDRS titreme alt ölçeğinde anlamlı bir değişiklik olmamasına rağmen, akıllı telefon uygulamasıyla yapılan ölçümlerde x (p=0.043) ve y (0.014) düzlemlerinde maksimum titreme genliğinde azalmalar tespit edildi.

Sonuç : Bu çalışmada, Parkinson hastalığı olan hastalarda kulak VNS'si ile 3 boyutlu düzlemde ölçülen titreme genliğinde bir azalma bulunmuştur.

Yazarlar: Ahmet Kıvanç Menekşeoğlu, Merve Damla Korkmaz, Enes Efe İş, Ceyhun Başoğlu, Ali Veysel Özden

YAYINA BAĞLANTI

Amaç : Bu çalışma, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) şüphesi olan bireylerde transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonunun (taVNS) sürekli dikkat ve depresyon üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır.

Yöntemler: 1 Mayıs 2022 ile 25 Eylül 2022 tarihleri ​​arasında gerçekleştirilen çalışmaya 60 öğrenci dahil edildi (9 erkek, 51 kadın; ortalama yaş: 21,11±1,6 yıl; yaş aralığı: 18-24).
Çalışmaya, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) riski yüksek olarak belirlenen 30 yaş üstü (10-18 yaş arası) bireyler dahil edildi. Katılımcılar rastgele olarak müdahale veya kontrol gruplarına atandı. Her grup 30 kişiden oluşuyordu. Müdahale grubu, mobil destekli oyunlar ve gevşeme egzersizleriyle birlikte taVNS alırken, kontrol grubu yalnızca mobil destekli oyunlar ve gevşeme egzersizleri aldı. Veriler, tanımlayıcı bir bilgi formu, Beck Depresyon Envanteri ve mobil destekli değerlendirme parametreleri kullanılarak toplandı. Veriler, Wilcoxon işaretli sıralama testi, t-testi ve Mann-Whitney U testi kullanılarak analiz edildi. Sonuçlar: Müdahale grubunda dikkat ve depresyon ölçeği puanlarını ölçmek için kullanılan alt parametrelerde anlamlı farklılıklar gözlemlendi; ancak kontrol grubunda, dikkat alt parametrelerinden yalnızca biri hariç tümünde anlamlı farklılıklar görüldü. İki grup arasındaki karşılaştırma, müdahale grubu lehine reaksiyon sürelerinde ve Beck Depresyon Envanteri puanlarında anlamlı farklılıklar ortaya koydu.

Sonuç : Bu çalışma, taVNS'nin etkili olabileceğini ortaya koymuştur.
Dikkat yeteneğini (bilişsel işlevi) geliştirir ve depresyon belirtilerini hafifletir.

YAYINA BAĞLANTI

Amaç: Bu çalışma, karpal tünel sendromu (CTS) olan bireylerde transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonunun (taVNS) sinir iletim hızı, kavrama gücü, ağrı ve üst ekstremite fonksiyonu gibi temel parametreler üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçlamaktadır.

Yöntemler: Çalışmaya, karpal tünel sendromu tanısı konmuş 12 erkek ve 39 kadın olmak üzere, yaşları 18 ile 58 arasında değişen 51 hasta (90 el) dahil edildi. Katılımcılar rastgele rastgeleleştirme yöntemiyle gruplara ayrıldı. Median sinirin duyusal dal iletim hızı elektromiyografi (EMG) ile değerlendirildi, el kavrama gücü dijital dinamometre kullanılarak ölçüldü ve ağrı şiddeti görsel analog ölçek (VAS) ile nicelendirildi; ayrıca, tedavi öncesi ve sonrası üst ekstremite fonksiyonelliği Üst Ekstremite Fonksiyonel İndeksi (UEFI) ölçeği kullanılarak değerlendirildi. Deneysel grupta, geleneksel fizyoterapi programına ek olarak, 10 seans kulak vagus sinir stimülasyonu uygulandı; plasebo ve kontrol gruplarında ise 10 seans boyunca sadece geleneksel fizyoterapi programı uygulandı.

Sonuçlar: Analiz, vücut kitle indeksi (VKİ), yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi ve sigara içme durumu gibi değişkenler açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığını ortaya koymuştur (p>0,05). Bununla birlikte, grup içi değerlendirmeler, sinir iletim hızı, ağrı algısı ve üst ekstremite fonksiyonu açısından başlangıç ​​değerlerine kıyasla anlamlı farklılıklar göstermiştir; kavrama gücünde ise böyle bir fark gözlenmemiştir (p<0,05). Gruplar arası karşılaştırmalar, kavrama gücü hariç tüm parametrelerde deney grubunun lehine anlamlı bir fark olduğunu göstermiştir (p<0,05); buna karşılık, plasebo ve kontrol grupları arasında önemli bir fark gözlenmemiştir (p>0,05).

Çözüm: Bulgular, karpal tünel sendromu tanısı konmuş bireylerde geleneksel rehabilitasyon programlarına ek olarak taVNS kullanımının, duyusal sinir iletim hızında artışa ve üst ekstremite fonksiyonel kapasitesinde iyileşmeye yol açtığını, bununla birlikte ağrıda azalmaya neden olduğunu; ancak kavrama gücünün etkilenmediğini göstermektedir.

YAYINA BAĞLANTI

Özet : İnflamatuvar bağırsak hastalığı (İBH), yeni tedavilerle bile iyileştirilmesi çok zor olabilen kronik, tekrarlayan bir klinik durumdur. İBH tedavisinde muazzam değişiklikler yaşanmış olsa da, düşük maliyetli, kolay erişilebilir ve düşük yan etkiye sahip bir tedaviye olan ihtiyaç karşılanmamıştır. Mikrobiyom-bağırsak-beyin ekseni ile otonom sinir sistemi arasındaki etkileşimin olası işlev bozukluğu; özellikle vagus siniri disfonksiyonu, yeni bir tedavi için hedeflenebilir. Bu bağlamda, vagus siniri stimülasyonu (VNS) ön plana çıkmaktadır. Mevcut literatürü kullanarak, İBH'nin patofizyolojisini ve VNS'nin antiinflamatuar etkisini inceledik ve bu derlemenin amacı, VNS'nin bağırsak iltihabı üzerindeki etkisini ve kişiselleştirilmiş kulak VNS'sinin İBH yönetimindeki potansiyelini kapsamlı bir şekilde anlamaktır. Günümüzde, sağlıkta dijital dönüşümün ön plana çıktığı hassas tıp alanında, makine öğrenimi algoritmalarını kullanan kişiselleştirilmiş kulak VNS'si, İBH'nin tamamlayıcı bir tedavisi olabilir.

YAYINA BAĞLANTI

Özet : Çalışmamızın amacı, parasempatik aktivitenin (PA) geri dönüş hızının kulak içi transkutanöz vagus sinir stimülasyonu (TVNS) ile hızlandırılıp hızlandırılamayacağını belirlemektir. Akciğer fonksiyon testi, otonom sinir sistemi (ANS) aktivitesi, nabız ve kan basıncı ölçümleri yapıldı. Bireyler 15 dakika koştu. TVNS grubundakilere 5 dakika kulak içi VNS uygulandı. Kontrol grubunda ise kulaklık takıldı ancak akım verilmedi. İşlemlerin sonunda, egzersiz öncesi değerlerle karşılaştırıldılar. TVNS grubunda nabız parametresi başlangıç ​​ölçümüne göre daha yüksekti (p=0.001). VNS grubunda FEV1 değerinde anlamlı bir artış (p=0.007) gözlendi. Sempatik sinir sistemi (SNS) indeksi (p<0.05) her iki grupta da başlangıç ​​ölçümüne göre arttı, ancak gruplar arasında indeks değerlerinde anlamlı bir fark yoktu. TVNS grubu ilk ölçümden itibaren bir artış gösterdi (p<0,05), ancak gruplar arasında parasempatik sinir sistemi (PNS) indeksinde anlamlı bir fark yoktu (p>0,05). Grupların ilk ve ikinci ölçüm değerleri eşitti (p>0,05) ve ardışık farkların karekök ortalaması (RMSSD) değerleri anlamlı bir fark göstermedi. TVNS, egzersiz sonrası akut dönemde sağlıklı bireylerde solunum parametrelerini iyileştirebilir ve hem sempatik hem de parasempatik sistemde aktivasyonu artırabilir gibi görünmektedir. TVNS'nin sporda farklı koşullarda değişken sonuçlara yol açabileceği söylenebilir.

YAYINA BAĞLANTI

Arka plan : Son yıllarda, insan ve hayvan çalışmaları, vagus sinir stimülasyonunun (VNS) analjezik etkiler üretebileceği ve dirençli epilepsi ve depresyonu hafifletebileceğine dair giderek artan kanıtlar sunmuştur. Çalışmamız, kronik bel ağrısı (CLBP) olan hastalarda transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonunun etkinliğini geleneksel bel rehabilitasyonu ile karşılaştırmak amacıyla tasarlanmıştır.

Yöntemler : Bel ağrısı olan altmış hasta rastgele iki gruba ayrıldı. Grup 1 geleneksel rehabilitasyon ve ev egzersizi alırken, Grup 2 transkutanöz kulak VNS'si ve ev egzersizi aldı. Her iki grup da üç hafta boyunca haftada beş gün tedavi gördü. Gövde hareketliliği (Modifiye Schober testi, parmak ucu-yer testi), kas gücü (CSMI-Cybex Humac-Norm izokinetik dinamometre ve Lafayette manuel kas gücü ölçme cihazı), gövde dayanıklılığı, denge testleri, Görsel Analog Ölçek, Beck Depresyon Ölçeği, Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi ve Oswestry Engellilik İndeksi değerlendirildi.

Sonuçlar : Üç haftanın sonunda, grup içi değerlendirme sonuçları tüm gruplarda hareketlilik, fonksiyonel durum, depresyon ve uyku üzerinde olumlu etkiler gösterdi (p < 0,05). Ağrı düzeyi, dayanıklılık süresi ve gövde fleksiyon kas gücü sonuçlarında Grup 2'de daha fazla iyileşme görüldü (p < 0,05). İzokinetik alt ekstremite kuadriseps kas gücü ve düşme riski skorlarının bazı parametrelerinde Grup 1'de anlamlı bir iyileşme görüldü (p < 0,05).

Tartışma : VNS'nin ağrı, gövde kas gücü ve dayanıklılık süresi ile uyku durumu üzerinde daha etkili olduğu gözlemlenmiştir. Kulak VNS'si, geleneksel fizik tedavinin yetersiz kaldığı veya uygulanamadığı kronik bel ağrısı olan hastaların tedavisinde kullanılabilir.

YAYINA BAĞLANTI

Giriiş: İltihaplı bağırsak hastalığı, sindirim sisteminin kronik ve idiyopatik bir hastalığıdır. Bu hastalık karaciğer ve pankreası da etkiler. Çalışmamızdaki amacımız, transkutanöz kulak vagal sinir stimülasyonunun (TAVNS) karaciğer ve pankreas hasarının iyileşmesi üzerindeki etkisini incelemektir.

Materyal ve Yöntem : Bu çalışmaya 4 grupta 36 sıçan dahil edildi. Sham grubu, intrakolonik olarak salin enjekte edildi ve TAVNS uygulanmadı. Sham+TAVNS grubu, intrakolonik olarak salin enjekte edildi ve TAVNS uygulandı. TNBS+Sham grubu, intrakolonik olarak TNBS (trinitrobenzen sülfonik asit) enjekte edildi ve TAVNS uygulanmadı. TNBS+TAVNS grubunda ise hem TNBS enjekte edildi hem de TAVNS uygulandı. Karaciğer ve pankreas dokuları histolojik ve histomorfometrik olarak incelendi. Sonuçlar: Çalışmamızda, TNBS+Sham ve TNBS+TAVNS gruplarının son vücut ağırlıklarının Sham ve Sham+TAVNS gruplarına göre anlamlı derecede düşük olduğu bulundu. TNBS enjekte edilen grupların karaciğer ve pankreas histopatolojik skorları anlamlı derecede daha yüksekti. TNBS+Sham grubundaki sıçanların karaciğer hepatositlerinde bazı bölgelerde nekrotik alanlar, vakuoler dejenerasyon ve sinüzoidal tıkanıklık gözlemlendi. TNBS+TAVNS grubunun karaciğer kesitlerindeki dejeneratif bulgular da kısmen azalmıştı. TNBS+Sham ve TNBS+TAVNS gruplarındaki hayvanların pankreasındaki Langerhans adacıklarının sayısı ve alanı, Sham ve Sham+TAVNS gruplarına göre daha düşük bulundu.

Çözüm: Bu çalışmada, sıçanlarda TNBS kaynaklı kolitin karaciğer ve pankreasta histopatolojik ve histomorfometrik değişikliklere yol açtığını, kilo kaybına neden olduğunu ve TAVNS'nin bu değişiklikler üzerinde tedavi edici etkileri olduğunu bulduk.

YAYINA BAĞLANTI

Soyut: COVID-19 pandemisi, benzeri görülmemiş düzeyde hastalık, ölüm ve küresel aksamalara neden oldu. COVID-19 hastalarının çoğu hafif semptomlar gösterip birkaç hafta içinde iyileşirken, %50'den fazlasında aylar sonra bile devam eden semptomlar görülmekte ve bunların birçoğu otonomik nitelikte görünmektedir. Otonom sinir sistemi (ANS) disfonksiyonu, COVID sonrası veya uzun süreli COVID sendromunun altında yatan mekanizma olabilir ve semptomlarıyla ilişkili görünmektedir.

Nöromodülasyon yöntemleri, sempatik ve parasempatik dalların aktivitelerini iyileştirebilir ve düzenleyebilir. Vagus Sinir Stimülasyonu (VNS), ilaca dirençli epilepsi ve depresyon tedavisinde onaylanmıştır. Ayrıca hiperinflamasyonu azalttığı ve otonom sinir sistemindeki dengesizliği düzeltme potansiyeli taşıdığı gösterilmiştir. Bu nedenle, invaziv olmayan VNS'nin COVID-19 hastalarında yardımcı bir tedavi olarak kullanılabileceği söylenebilir. COVID-19 pnömoni vakalarında, transkutanöz kulak VNS'si, belirgin şekilde yükselmiş interlökin-6 seviyelerini düşürebilir. Ek olarak, VNS'nin COVID-19 ile ilişkili solunum semptomlarında yararlı olduğu görülmektedir. Bununla birlikte, COVID-19'un neden olduğu akut solunum sıkıntısı sendromunda bronkokonstriksiyon gibi istenmeyen yan etkileri azaltmak için seçici VNS önemlidir. VNS, mukus salgısını artırarak hava yolu geçişini daha da azaltabilir. Bunu önlemek için, otonom sinir sisteminin düzenlenmesi için organ/fonksiyon spesifik stimülasyon daha iyi olacaktır. VNS, şiddetli COVID-19 hastalarında sitokin fırtınasının tedavisinde de önerilmektedir ve daha doğru bir tedavi için otonom sinir sisteminin (ANS) izlenmesi önerilmektedir. Sitokin fırtınası, sempatik aşırı aktivite ve ANS disfonksiyonu ile güçlü bir şekilde ilişkilidir. Bu nedenle, hiperinflamatuvar durumda PNS aracılı anti-inflamatuar etkinin azaldığı söylenebilir. COVID-19 sonrası hastalarda kronik ANS disfonksiyonu muhtemelen kısır bir döngü içinde devam etmektedir. Hastalıkla ilgili stres de durumu kötüleştirir. Güvenli bir tedavi yöntemi olarak, kulak VNS'si, COVID-19 ve hiperinflamasyonlu benzer enfeksiyon hastalıklarında yardımcı bir tedavi olarak tercih edilebilir. VNS'nin enfeksiyon ajanlarına karşı spesifik bağışıklığı bozmadan bağışıklık sistemini modüle etme yeteneği, COVID-19 ve diğer enfeksiyon ajanlarına bağlı inflamatuar durumların tedavisinde oldukça avantajlıdır. İnvaziv olmayan nöromodülasyon yöntemleri, hem aktif hastalık döneminde hem de uzun süreli COVID'i kontrol altına almak için COVID-19 semptomlarının yönetimi için tercih edilebilir. İnvaziv olmayan kraniyal mikroakım stimülasyonu, COVID-19 sonrası hastalarda vasküler düzensizliği azaltabilir ve bilişsel bozukluğu iyileştirebilir. Uzun süreli COVID'de vagus sinir sinyal bozukluğu ve otonom sinir sistemi (ANS) disfonksiyonu en sık görülen durumlardır. Bu durum genellikle bağışıklık sistemi bozukluğu ile birlikte görülür. Yorgunluk, halsizlik, zihin bulanıklığı, baş ağrısı, uyku sorunları, kas ağrısı, taşikardi uzun süreli COVID'de sıklıkla görülen belirtilerdir ve bunların tümü ANS disfonksiyonu ile ilişkilidir. VNS, güvenli olduğu kabul edilen ve postural ortostatik taşikardi sendromu ve uzun süreli COVID ile ilişkili diğer semptomların tedavisinde faydalı olabilen bir yöntemdir.

YAYINA BAĞLANTI

Soyut: Amaç: Bu çalışma, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) şüphesi olan bireylerde transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonunun (taVNS) sürekli dikkat ve depresyon üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Yöntemler: 1 Mayıs 2022 ile 25 Eylül 2022 tarihleri ​​arasında, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) riski yüksek olarak belirlenen 60 öğrenci (9 erkek, 51 kadın; ortalama yaş: 21,11±1,6 yıl; yaş aralığı: 18-24 yıl) çalışmaya dahil edildi. Katılımcılar rastgele olarak müdahale veya kontrol gruplarına atandı. Her grup 30 kişiden oluşuyordu. Müdahale grubu, mobil destekli oyunlar ve gevşeme egzersizleriyle birlikte taVNS alırken, kontrol grubu yalnızca mobil destekli oyunlar ve gevşeme egzersizleri aldı. Veriler, tanımlayıcı bir bilgi formu, Beck Depresyon Envanteri ve mobil destekli değerlendirme parametreleri kullanılarak toplandı. Veriler Wilcoxon işaretli sıralama testi, t-testi ve Mann-Whitney U testi kullanılarak analiz edildi. Sonuçlar: Dikkat ölçümünde kullanılan alt parametreler ve depresyon ölçeği puanları açısından müdahale grubunda anlamlı farklılıklar gözlemlendi; ancak kontrol grubunda, dikkat alt parametrelerinden biri hariç tümünde anlamlı farklılıklar görüldü. İki grup arasındaki karşılaştırma, müdahale grubu lehine reaksiyon süreleri ve Beck Depresyon Envanteri puanlarında anlamlı farklılıklar ortaya koydu. Sonuç: Bu çalışma, taVNS'nin dikkati (bilişsel işlevi) etkili bir şekilde iyileştirebileceğini ve depresyon semptomlarını hafifletebileceğini ortaya koymuştur.

YAYINA BAĞLANTI

Anahtar kelimeler: kulak; bisiklet ergometrisi; iyileşme; transkutanöz; vagus sinir stimülasyonu.

YAYINA BAĞLANTI

Arka plan: Vagus sinir stimülasyonu, vagus sinirine deri üzerinden elektriksel uyarı uygulanması işlemidir. Vagus siniri, nöromodülasyon uygulamalarında en sık kullanılan yapılardan biridir çünkü...
Anatomik seyrine bağlı olarak, vagus sinirinin bulunduğu bölgelerden invaziv olmayan uygulamalar kolaylıkla gerçekleştirilebilir.
Yüzeyleştirilmiş.

Yöntemler: Bu çalışmada, 30 sağlıklı gönüllüye tek seanslık transkutanöz kulak vagus siniri uygulaması yapılmıştır.
20 dakika boyunca taVNS (talamik sinir stimülasyonu) uygulandı. Kalp hızı değişkenliği (HRV) parametreleri, 5 dakikalık göğüs ölçümü ile değerlendirildi.
Polar H7 cihazı ile.

Sonuçlar: Çalışma sonucunda, taVNS öncesi ve sonrası parametreler karşılaştırıldığında şu bulgular elde edildi:
LF/HF parametresi önemli ölçüde azalırken, RMSSD ve HF parametreleri önemli ölçüde arttı (P<0.05).
Kalp atış hızı değişkenliği parametrelerinin ve değişikliklerinin tümü erkekler ve kadınlar arasında karşılaştırıldığında, gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadığı tespit edildi (P>0.05).

Sonuçlar: Buna göre, taVNS uygulamalarının kalp atış hızı değişkenliği parametrelerini parasempatik aktivite yönünde nöromodüle edebildiği ve cinsiyetin bu değişikliklerde etkili bir faktör olmadığı sonucuna varılmıştır.

YAYINA BAĞLANTI

Transkutanöz Auriküler Vagus Sinir Stimülasyonunda Sahte Stimülasyon Sırasında Doğru Elektrot Yerleşimi



KİTABA BAĞLANTI

Arka plan: Kök hücrelerden türetilen bağırsak epiteli, gastrointestinal homeostazın korunması için kritik öneme sahiptir. Ülseratif kolitte (ÜK), epitel tabakası hasar görür ve bu da mukoza değişikliklerine, hücre proliferasyonuna ve farklılaşmasına yol açar. ÜK tedavisinde amaç, sürekli remisyon için bağırsak bariyer fonksiyonunu restore etmektir. Vagus sinir stimülasyonunun (VNS) anti-inflamatuar ve koruyucu özellikleri, invaziv olmayan transkutanöz kulak VNS (NitaVNS) yoluyla uygulanabilir.

Amaçlar: Ülseratif koliti taklit eden bir fare modeli kullanarak NitaVNS'nin kök hücre korunması, proliferatif aktivite ve epitel hücre farklılaşması üzerindeki etkisini araştırmak.

Yöntemler: Erkek C57BL/6 farelere, kolit indüklemek için 5 gün boyunca %5 dekstran sodyum sülfat uygulandı; kontrol gruplarına ise normal su verildi. Önleyici NitaVNS veya sahte stimülasyon, kolit indüksiyonundan bir gün önce başlatıldı ve altı gün boyunca devam etti. Hastalık aktivite indeksi (DAI) günlük olarak değerlendirildi ve makroskopik skorlar, fareler kurban edildiğinde belirlendi. Proliferasyon gösteren (lösin açısından zengin tekrar içeren G-protein bağlı reseptör 5 [Lgr5]), fetal benzeri (lenfosit antijeni 6 A [Ly6A]) ve durgun (homeodomain-only protein homeobox [HOPX]) bağırsak kök hücreleriyle ilişkili distal kolon belirteçleri, qRT-PCR ve immünofloresans (IF) ekspresyon paternleri kullanılarak değerlendirildi. Epitel hücre farklılaşma belirteci sitokeratin 20 (CK20), proliferasyon belirteci Ki67, bağırsak farklılaşmış epitel hücreleri, tüy hücresiyle ilişkili çift kortin benzeri kinaz 1 (DCLK1) ve goblet hücresiyle ilişkili müsin 2 (MUC2) değerlendirildi.

Sonuçlar: NitaVNS, DAI ve makroskopik skorları önemli ölçüde iyileştirdi. Kolitli ve kolitsiz farelerde, HOPX ve Ly6A'nın ekspresyon paterninde ve ilgili kolonik mRNA ekspresyonunda anlamlı bir fark gözlenmedi. NitaVNS, kolitsiz farelerde Lgr5 ekspresyon paternini ve kolonik mRNA ekspresyonunu azaltsa da, kolitli farelerde Lgr5 ekspresyon paterninde ve kolonik mRNA ekspresyonunda anlamlı azalmayı önledi. Sahte kolitli farelerde, CK20, Ki67 ve MUC2 ekspresyon paternleri azaldı; ancak NitaVNS bu zararlı etkiyi önledi. Kendi başına, NitaVNS'nin kolitsiz koşullarda herhangi bir etkisi görülmedi. mRNA ekspresyonunda herhangi bir etki gözlenmedi. Sahte kolitli farelerde, DCLK1 ekspresyon paternleri ve mRNA ekspresyonu azaldı. Ancak NitaVNS, kolitli farelerde bu zararlı etkiyi önledi. Kendi başına, NitaVNS'nin kolitsiz koşullarda herhangi bir etkisi görülmedi.

Çözüm: NitaVNS, doku onarımından sorumlu çoğalan kök hücreleri korur ve kolitli farelerde kolonik proliferatif aktiviteyi, epitel hücre farklılaşmasını ve tüy ve goblet hücreleriyle ilişkili belirteçleri sürdürür. NitaVNS'nin koruyucu rolünün altında yatan moleküler mekanizmanın belirlenmesi, ülseratif kolitte yeni tedavi hedeflerine yol açabilir.

KİTABA BAĞLANTI

Özet : Otizm, sınırlı tedavi seçeneklerine sahip ve görülme sıklığı artan bir nörogelişimsel bozukluktur. Bazı araştırmalar, vagus siniri uyarımının belirli semptomların azalmasına yol açabileceğini öne sürmektedir. Otizm modeli, gebeliğin 12.5. gününde C57BL/6 gebe farelere oral VPA (600 mg·kg ⁻¹ ) uygulanarak oluşturulmuştur. Çalışma üç grubu içermiştir: VPA Transkutanöz Auriküler Stimülasyon Grubu (VPA + tVNS), VPA Kontrol Grubu (VPA + sham) ve Sağlıklı Kontrol Grubu (Kontrol + sham). Her grupta 16 fare (8 erkek/8 dişi) yer almıştır. Sonuçlarımız, erkek VPA maruziyeti olan farelerde serum IL-1β ve IL-6 düzeylerinin kontrollere göre anlamlı derecede daha yüksek olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, dişi VPA maruziyeti olan farelerde IL-1β anlamlı derecede daha düşük, IL-6, TNF-α ve IL-22 düzeylerinde ise kontrol grubuna göre bir fark bulunmamıştır. VPA otizm modelinde her iki cinsiyette de beyin NLRP3 düzeyleri anlamlı derecede daha yüksekti ( P ​​< 0,05). tVNS uygulaması her iki cinsiyette de beyin NLRP3 düzeylerini artırdı ve erkek farelerde serum IL-1β düzeylerini düşürdü. Sitokin düzensizliğinin VPA kaynaklı yetişkin otizm modeliyle ilişkili olduğu ve inflamatuar yanıtın erkek farelerde daha belirgin olduğu sonucuna vardık. tVNS uygulaması inflamatuar yanıtı değiştirdi ve her iki cinsiyette de beyin NLPR3 düzeylerini artırdı. Otizmde ve cinsel dimorfizmde inflamatuar yanıtın yararlı veya zararlı rolünü anlamak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.

KİTABA BAĞLANTI