Sağlıklı Bireylerde Kulak Vagus Siniri Uyarımı ve Derin Nefes Egzersizinin Otonom Sinir Sistemi Aktivitesi ve Kasın Biyomekanik Özellikleri Üzerindeki Akut Etkilerinin Karşılaştırılması

Amaç/Gereksinim: Bu çalışmada, derin nefes egzersizinin ve transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonunun (taVNS) otonom sinir sistemi aktivasyonu ve belirli kas gruplarının özellikleri üzerindeki akut etkilerini incelemeyi ve bu iki yöntemi karşılaştırmayı amaçladık.

Yöntemler: 18 ila 45 yaş arası 60 sağlıklı yetişkin, tek seanslık taVNS ve derin nefes egzersizleri almak üzere rastgele iki gruba ayrıldı. Uygulamadan önce ve sonra nabız, kan basıncı, algılanan stres ölçeği, otonom aktivite ve kas özellikleri ölçümleri yapıldı.

Sonuçlar: Her iki grupta da tek seanslık uygulama sonucunda algılanan stres ölçeği, nabız ve kan basıncı değerlerinde anlamlı bir azalma tespit edildi ( p < 0,05). Ayrıca, her iki grupta da otonomik ölçüm değerlerinde parasempatik sinir sistemi lehine bir artış olduğu belirlendi ( p < 0,05). Kasın yapısal özelliklerinin ölçümlerinde, her iki grupta da incelenen kasların sertlik değerleri azaldı ( p < 0,05), gevşeme ile ilgili bulgular ise arttı ( p < 0,05), derin nefes alma (DB) grubundaki masseter kası hariç. Gruplar arasındaki karşılaştırmalı istatistiksel değerlendirme sonucunda, ardışık RR aralıklarındaki farkların karekök ortalaması (RMSSD), bitişik RR aralıklarındaki farkların yüzdesi > 50 ms (pNN50) ve stres indeksi parametrelerine göre parasempatik aktivitedeki artışın DB grubunda daha fazla olduğu bulundu ( p < 0,05). Myoton ^® PRO cihazıyla yapılan ölçümlerde , gevşeme değerindeki artış VNS grubundaki gastroknemius kasında daha yüksekti ( p < 0,05).

Sonuçlar: Her iki yöntemin de sağlıklı bireylerde tek bir seansta parasempatik aktiviteyi ve kas gevşemesini artırabildiği gözlemlenmiştir. Bununla birlikte, DB'nin parasempatik aktiviteyi artırmada biraz daha üstün olduğu, VNS'nin ise gevşemeyi artırmada biraz daha üstün olduğu görülmektedir.

YAYINA BAĞLANTI