Fibromiyalji hastası kadınlarda sol ve bilateral transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonunun ağrı, ruh hali ve otonom sinir sistemi üzerindeki etkileri: randomize kontrollü bir çalışma

Giriş : Fibromiyalji Sendromu (FMS), yaygın ağrı, yorgunluk, duygusal bozukluklar ve otonomik disfonksiyon ile karakterize karmaşık bir hastalıktır. Transkutanöz Auriküler Vagus Sinir Stimülasyonu (taVNS), FMS ile ilgili semptomları modüle etmek için potansiyel bir invaziv olmayan yaklaşım olarak ortaya çıkmıştır.

Amaç : Fibromiyalji sendromlu bireylerde sol ve bilateral taVNS'nin ağrı, ruh hali, fonksiyonellik ve otonom sinir sistemi (ANS) aktivitesi üzerindeki etkilerini karşılaştırmak.

Yöntemler : Fibromiyalji sendromlu kırk kadın birey, sol ( n = 20) veya bilateral ( n = 20) taVNS grubuna atandı. Her iki grup da, hafta sonları ve adet dönemleri hariç, ardışık olmayan günlerde tragus ve konka bölgelerini hedefleyen 11 seans taVNS (her biri 30 dakika, 25 Hz, 300 µs) aldı. Görsel Analog Ölçek (VAS), Beck Depresyon Envanteri (BDI), Beck Anksiyete Envanteri (BAI) ve Fibromiyalji Etki Anketi (FIQ) değerlendirildi. Otonom sinir sistemi aktivitesi, kalp hızı değişkenliği (HRV) yoluyla değerlendirildi. 11 seans taVNS'den sonra 2 haftalık bir takip yapıldı.

Sonuçlar : 28. günde FIQ ve BAI dışında gruplar arasında anlamlı bir fark gözlenmedi ( p = .002–0.008). Her iki grup da VAS'ta grup içi anlamlı iyileşmeler gösterdi ( r = 0.87–0.94; p < .001), BDI ( r = 0.46–0.71; p < .001), FIQ ( r = 0.95–0.99; p < .001) ve BAI ( r = 0.69–0.94; (p < .001) puanları. HRV'nin alt parametreleri olan Parasempatik Sinir Sistemi (PNS) ( p = .365–0.776) ve Sempatik Sinir Sistemi (SNS) ( p = .598–0.880) indekslerinde, küçük etki büyüklükleriyle ( r < 0.15) gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı.

Sonuç : Her iki stimülasyon protokolü de fibromiyaljide ağrıyı etkili bir şekilde azalttı ve ruh halini ve işlevselliği iyileştirdi; bu da güvenli, invaziv olmayan ek bir tedavi seçeneği olduğunu göstermektedir.
YAYINA BAĞLANTI