Kulak İçi ve Kulak Arkası Transkutanöz Auriküler Vagus Sinir Stimülasyonunun Otonom Fonksiyon Üzerindeki Etkisi: Rastgele, Tek Kör, Plasebo Kontrollü Bir Çalışma

Arka plan/Amaçlar : Transkutanöz kulak vagus sinir stimülasyonu (TaVNS), bir
Otonom sinir modülasyonunda kullanılan invaziv olmayan elektriksel uyarım yöntemi. Pozisyon ve
Elektrotların şekli, otonomik modülasyonun etkinliği için önemlidir. Bu çalışma, TaVNS'nin kulak içi ve kulak arkası uygulamalarının otonomik değişkenler üzerindeki etkisini araştırmayı amaçlamıştır. Yöntemler: Toplam 76 sağlıklı katılımcı (erkek: 40, kadın: 36), kulak içi TaVNS, kulak arkası TaVNS, kulak içi plasebo ve kulak arkası plasebo olmak üzere dört gruba randomize edildi. TaVNS protokolü, 20 dakika boyunca bilateral kulak stimülasyonu, 25 hertz frekans, 250 μs darbe genişliği ve eşik üstü akım (0,13-50 mA) içeriyordu. Kalp atış hızı (HR), sistolik ve diyastolik kan basıncı (SBP ve DBP) ve kalp atış hızı değişkenliği (HRV) bazal olarak ve stimülasyondan sonra ölçüldü. HRV analizinde RMSSD (normal kalp atışları arasındaki ardışık farkların karekök ortalaması), LF gücü (düşük frekans) ve HF gücü (yüksek frekans) parametreleri değerlendirildi.

Sonuçlar : Müdahale sonrasında kulak içi TaVNS'de kalp atış hızı azaldı (p < 0,05), ancak kulak içi TaVNS'de değişmedi.
Kulak arkası TaVNS ve plasebo grupları başlangıç ​​değerleriyle karşılaştırıldığında (p > 0,05) sistolik ve diyastolik kan basıncında azalma gösterdi.
Kulak içi ve kulak arkası TaVNS gruplarında RMSSD arttı (p < 0,05), ancak plasebo gruplarında başlangıç ​​değerlerine göre değişiklik göstermedi (p > 0,05). Tüm gruplarda TaVNS sonrası LF ve HF güçlerinde başlangıç ​​değerlerine göre anlamlı bir fark yoktu (p > 0,05). Müdahale sonrası kulak içi TaVNS'de SBP daha düşük ve RMSSD daha yüksekti (p < 0,05). Sonuç: Kulak içi TaVNS, SBP ve RMSSD'yi düzenlemede kulak arkası TaVNS'den daha etkili görünmektedir, ancak bu durum daha büyük popülasyonlarda incelenmelidir.

YAYINA BAĞLANTI