Deriden Vagus Siniri Uyarımı Olasılıksal Öğrenmeyi Geliştirir

ÖZET : tVNS çeşitli hafıza ve öğrenme mekanizmalarını geliştirir, ancak olasılıksal öğrenmenin tVNS tarafından geliştirilip geliştirilemeyeceğine dair kesin kanıtlar yoktur. Burada, sağlıklı bireylerden oluşan bir örneklemde ( n = 80, 64 kadın, ortalama 26,38 yaşında), sol ve sağ taraflı konka ve tragus stimülasyonu (sahte stimülasyonla karşılaştırıldığında) ile katılımcılar arası bir tasarımda parasal ödüller içeren olasılıksal öğrenme görevinin basitleştirilmiş bir versiyonunu test ettik. tVNS, olasılıksal öğrenme aşamasında genel doğruluğu önemli ölçüde artırır ( p = 4,09 x ^10⁻⁰⁴ ) ve tepki sürelerini azaltır ( p = 1,1006 x ^10⁻⁴⁹ ). Verilerin pekiştirme öğrenmesi modellemesi, tVNS grubunun daha riskli bir strateji kullandığını, uyaran kodlamasına ve motor süreçlere daha fazla zaman ayırdığını ve sahte gruba göre daha yüksek ödül duyarlılığı sergilediğini ortaya koymuştur. tVNS'nin plaseboya göre öğrenme avantajı devam etmektedir (doğruluk için p = 0,005). p = 9.2501 × 10 ⁻²⁷ (Yanıt süreleri için) geri bildirim ve ödülün çıkarıldığı, sürekli uyarımla birlikte ani bir sönme aşamasında gözlemlerimiz, tVNS'nin sağlıklı bireylerde pekiştirme öğrenmesini geliştirdiği önerisiyle uyumludur. Bu, tVNS'nin, örneğin yeni alışkanlıklar öğrenme durumunda olduğu gibi, hızlı öğrenmenin ve ödül yokluğunda öğrenme kalıcılığının bir avantaj olduğu bağlamlarda yararlı olabileceğini düşündürmektedir.